Na enkele opmerkelijke kortfilms, een documentaire en de populaire serie Hacked, pakt de Belgische regisseuse/scenariste Leni Huyghe uit met Real Faces, haar langspeelfilmdebuut. Het is meteen een herkenbaar en fris portret van een generatie die op een kruispunt staat. In dit boeiend drama volgen we Julia, een twintiger die professioneel haar weg zoekt in de reclamewereld, maar vooral worstelt met een fundamentelere vraag: wie ben ik, los van de beelden die ik help verkopen?
Julia (sterk en naturel vertolkt door Leonie Buysse) werkt als castingdirector en beweegt zich dagelijks in een industrie die draait op perfectie en façades. In de openingsscène laat ze kandidaten holle slogans herhalen als “mijn leven is een feest”, een ogenschijnlijk absurde zin die meteen de kern van de film blootlegt. Achter de glimlach schuilt leegte, achter het beeld twijfel. Hoe langer Julia meedraait in die wereld, hoe sterker het knagende gevoel dat ze zichzelf verliest in de idealen die ze – om den brode – mee in stand houdt.
Huyghe kiest voor een ingetogen, melancholische toon, subtiel doorprikt met droge humor. Wanneer Julia wordt ingeschakeld voor een parfumcampagne rond Orpheus en Eurydice, stapelen de clichés zich op. Ze moet ‘echte gezichten’ van de straat plukken, hen onzinnige teksten laten opzeggen en elkaar laten bespelen voor de camera en dit allemaal in naam van authenticiteit. De film legt scherp bloot hoe artificieel dat begrip geworden is en hoe ook de mensen achter de schermen eraan ten onder dreigen te gaan.
Een tegengewicht voor Julia’s chaotische bestaan is haar huisgenoot Eliot (Gorges Ocloo), een zachtaardige microbioloog die korstmossen verzamelt om ze opnieuw in de stad te laten groeien. Waar Julia gevangen zit in commerciële cycli, werkt Eliot letterlijk aan herstel en hergroei. Hun vriendschap is fragiel, warm en nooit eenduidig en vormt het emotionele hart van de prent. Wanneer Julia hem aanmoedigt om zelf auditie te doen, komen hun werelden pijnlijk, maar verhelderend, met elkaar in botsing.
Real Faces is absoluut geen klassieke liefdesfilm en ook geen pamflet tegen de reclame-industrie. Het is een late coming-of-age, een bedachtzame reflectie over ambitie, zelfondermijning en de moed die nodig is om een ander pad te kiezen. Dat sommige motieven zich herhalen, voelt niet als een zwakte, maar als een bewuste echo van de vicieuze cirkels waarin mensen zichzelf vastzetten.
Visueel houdt Huyghe het dicht bij de personages. De handheldcamera van Grimm Vandekerckhove (Close, Le Fidèle, Here), geeft Real Faces een tastbare directheid, terwijl de meertalige Brusselse setting – Nederlands, Frans en Engels lopen moeiteloos door elkaar – zorgt voor een geloofwaardige, hedendaagse context. De digitale beelden van groeiende korstmossen fungeren daarbij als stille metafoor: verandering is traag, maar mogelijk.
Real Faces is een sterk, eigenzinnig, origineel en actueel portret en meteen een bevestiging van Leni Huyghe’s eigen stem: empathisch, scherpzinnig en menselijk. Het resultaat is een film die geen makkelijke antwoorden biedt, maar wel iets zeldzaams: een oprechte blik op twijfel, verbondenheid en de zoektocht naar betekenis in een wereld vol beelden.
Genre: Drama
Jaar: 2025
Regisseur: Leni Huyghe
Cast: Leonie Buysse, Gorges Ocloo, Joely Mbundu, Yoann Blanc, Karlijn Sileghem
Land: België
Speelduur: 92 minuten
