Mickey and the Bear is een gevoelig en sober portret van een tiener die er grotendeels alleen voor staat in een Amerika dat haar weinig toekomst lijkt te bieden.
Mickey Peck is zeventien, maar draagt al de verantwoordelijkheden van een volwassene. In het ruige Montana zorgt ze voor haar vader Hank, een oorlogsveteraan die worstelt met trauma’s en een verslaving aan opioïden. Sinds de dood van haar moeder rust de zorg voor hem volledig op haar schouders. Ze regelt zijn medicatie, fungeert als taxichauffeur na een nacht drinken en probeert het wankele bestaan in hun aftandse stacaravan draaiende te houden.
Op het eerste gezicht bevat het verhaal alle ingrediënten voor een zwaar sociaal drama vol miserie en pathos. Maar debuterend regisseur Annabelle Attanasio kiest resoluut voor een subtielere aanpak. In plaats van de ellende uit te vergroten, observeert ze haar personages met afstand en empathie. Zo wordt Mickey and the Bear niet alleen een verhaal over een ontwrichte vader-dochterrelatie, maar ook een stille reflectie op een land dat zich graag de rijkste natie ter wereld noemt, maar zijn kwetsbaarste burgers vaak in de steek laat.
Mickey zelf is het morele en emotionele centrum van de film. Ze is vastberaden, zelfstandig en opmerkelijk volwassen voor haar leeftijd. Tegelijk schuilt achter haar kalme blik een mengeling van frustratie, woede en vermoeidheid. Haar vriend Aaron is goedbedoelend maar weinig verfijnd en wanneer ze Wyatt ontmoet, een zachte, musicerende leeftijdsgenoot, beginnen voorzichtig dromen van een ander leven te groeien.
Camila Morrone draagt de prent in de rol van de verantwoordelijke dochter met een ingetogen, maar indrukwekkende vertolking. Ze geeft Mickey een geloofwaardige mix van jeugdige spontaniteit en vroeg verworven volwassenheid. Tegenover haar staat James Badge Dale als haar vader Hank, een man die gemakkelijk als monster had kunnen worden neergezet, maar hier vooral verschijnt als een gebroken figuur, verscheurd tussen zijn liefde voor zijn dochter en de demonen die hem teisteren.
Attanasio’s regie blijft consequent in dezelfde toon. De camera registreert zonder sensatiezucht: de overweldigende landschappen van Montana, maar ook de armoedige realiteit van Mickey’s dagelijks leven. Momenten van wanhoop en kleine stukjes geluk bestaan naast elkaar, waardoor de prent een opmerkelijk rustige, bijna serene authenticiteit krijgt.
Mickey and the Bear is daarmee een opvallend volwassen debuut: een ingetogen coming-of-age-verhaal én een scherp portret van een vergeten stuk Amerika. Precies het soort kleine, menselijke film waar de Amerikaanse onafhankelijke cinema nog altijd in uitblinkt.
Genre: sociaal drama
Jaar: 2019
Regisseur: Annabelle Attanasio
Cast: Camila Morrone, James Badge Dale, Calvin Demba, Ben Rosenfield
Land: USA
Speelduur: 88 minuten
