![](\"https:\/\/fastforwardfilm.be\/wp-content\/themes\/gillion\/img\/4FF.jpg\")
\n\n\n\nToen Vin Diesel nog een totaal onbekende gespierde kale knikker met hese stem was, trok hij in Twohy’s niet onaardige, donkere en futuristische lowbudget horrorprent Pitch Black<\/em> alle aandacht naar zich toe. Vier jaar en evenveel megahits (The fast and the Furieus, Knockaround Guys, XXX, A man Apart<\/em>) later was Mister Diesel een van de duurste harde noten van Tinseltown en schitterde hij als ultieme badass in David Twohy’s lang verwachte sequel The chronicles of Riddick<\/em> ofte Pitch Black 2. <\/p>\n\n\n\n De film pikt de draad op vijf jaar na de angstwekkende gebeurtenissen die zich afspeelden in deel I {Pitch Black<\/em> eerst even inhalen is trouwens een niet te versmaden tip). Riddick, de atletische psychokiller met een hart van goud en glanzende ogen van staal, wordt nog altijd gezocht door de smeerlappen van dienst, door de intimi beter gekend onder de goed klinkende verzamelnaam Necromongers. Deze troep verfoeilijke misbaksels in modieuze ijzeren outfits zijn onder leiding van half heilige Lord Marshal, de meest gevreesde planeethoppers uit de onmetelijke kosmos. De bevolkingsgroepen die het wagen om zich te verzetten tegen hun dictatoriaal geloof, veranderen meteen in zielloze bloedfonteinen. Het ziet ernaar uit dat hun megalomane opmars om het integrale universum te veroveren, niet meer te stuiten is. Wanneer de nood het grootst is, aarzel je echter niet en roep je vingerknippend de hulp in van de interplanetaire outlaw Riddick. Hem kan het trouwens geen barst schelen wie het brood bakt in het heelal, zolang als ze hem maar de rust gunnen die hij verdient. En juist daar jeukt het op zijn gladgeschoren bol, want het blijkt dat \u00e9\u00e9n of andere onnozele flauwerik een premie op zijn Furyaanse harde koker heeft gezet. Geen al te slim idee want haarloze Riddick is nu heel furieus en zoals geweten draait zijn alles vernietigende vechtmachine op dat moment op meer dan een vin-nig litertje diesel.<\/p>\n\n\n\n Toen Twohy Pitch Black <\/em>inblikte, beschikte hij over heel weinig geld en was hij verplicht om bijzonder creatief uit de hoek te komen. Hij dompelde bijgevolg de planeet onder in een kostenbesparende eclipsduisterheid, wat resulteerde in een onvoorstelbaar inventieve en succesvolle genreoefening. The chronicles of Riddick<\/em> is compleet het tegenovergestelde: het product van een enorm bedrag verkwist geld. Toegegeven, de film oogt overweldigend. De setdesigns, de CGI-effecten en de kostuums zijn adembenemend en bij momenten heb je zelfs het gevoel dat je midden in een epische ruimteopera zit, maar dan met een rammelend Star Trek- achtig flutverhaal en te snel gemonteerde kinetische actiesc\u00e8nes. Jammer dat het suggestief en bangelijk donkere sfeertje van weleer is ingeruild voor een campy Cirque du Soleil-evenement met een hoog testosterongehalte. Kortom een solide muitiplex-sci-fi-thriller op maat gemaakt voor de popcornschrokkende die-hard fans van de nog altijd behoorlijk stoere en snedige oneliners uitbrakende Man Apart aka Vin ‘Riddick’ Diesel.<\/p>\n\n\n\n