{"id":54879,"date":"2026-05-12T11:59:00","date_gmt":"2026-05-12T09:59:00","guid":{"rendered":"https:\/\/fastforwardfilm.be\/?p=54879"},"modified":"2026-05-23T10:03:40","modified_gmt":"2026-05-23T08:03:40","slug":"amrum-1945","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/fastforwardfilm.be\/?p=54879","title":{"rendered":"Amrum, 1945"},"content":{"rendered":"\n\n\n\n

De gevierde Duitse regisseur met Turkse roots Fatih Akin (Gegen Die Wand<\/em>) neemt ons in Amrum, 1945<\/em> mee terug in de tijd naar april 1945 op het Duitse waddeneiland Amrum. Tijdens de laatste weken van de Tweede Wereldoorlog is de situatie daar voor velen precair door een schaarste aan zowat alle levensnoodzakelijke middelen. De twaalfjarige Nanning wacht al lang op de terugkeer van zijn vader en krijgt het hard te verduren doordat zijn moeder openlijk met de nazi’s heult. Onze kleine \u2018man des huizes\u2019 ontdekt een geheim dat het einde van de oorlog nog ingewikkelder dreigt te maken.
<\/p>\n\n\n\n

Fatih Akin baseerde zijn nieuwste film op het gelijknamige boek van Hark Bohm, een acteur, regisseur, hoogleraar filmwetenschappen en scenarist die onder andere ook betrokken was bij het scenario van Akins Tschick<\/em> en Aus Dem Nichts<\/em>. Het was Akin die zijn mentor Bohm aanzette om een film te maken van het autobiografische boek. Bohm schreef nog het scenario maar voelde zich door een verslechterende gezondheid (Bohm overleed in november 2025) niet meer in staat de film te regisseren. Dus vroeg hij zijn vriend, Fatih Akin de regie over te nemen. De ondertitel van de film luidt dan ook: ‘Een film van Hark Bohm door Fatih Akin’.
<\/p>\n\n\n\n

Akin aarzelde evenwel omdat hij, zoals hij in een director’s statement verklaarde, ‘tenslotte een auteur-filmmaker is die alt\u0133d een persoonl\u0133ke band met het materiaal moet vinden. Het script moest sowieso herschreven worden omdat het veel te lang was.’ Dat besloot Akin wel zelf te doen want Bohm schreef alles met de hand en de revisie door de auteur zelf zou gigantisch veel tijd vergen. Tijdens het herschrijven kreeg Akin wel de broodnodige affiniteit met het verhaal en ofschoon hij eerst de film wou maken zoals Hark Bohm het zelf zou doen, liet hij dat plan varen en maakte er zijn eigen film van. Akin vergelijkt het met hoe Wim Wenders Michelangelo Antonioni bijstond om na de beroerte van de Italiaanse maestro zijn Beyond the Clouds<\/em> af te werken.<\/p>\n\n\n\n

\"AMRUM,
AMRUM, 1945 (c) Lumi\u00e8re<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Toen Bohm het verhaal voor het eerst uit de doeken deed aan Akin dacht die laatste in eerste instantie terug aan Ladri de biciclette <\/em>en Sciusci\u00e0<\/em> van Vittorio De Sica maar ook aan Charles Laughtons The Night of the Hunter<\/em> door de nachtelijke sc\u00e8nes. Voor de hoofdtoon van de film spiegelde Akin zich resoluut aan Rob Reiners Stand By Me<\/em>. Ten slotte kreeg de film nog een extra persoonlijke touch. Door de huidige situatie in Duitsland waar fascistisch gedachtegoed weer salonf\u00e4hig mag wezen, dachten vrienden van Akin er aan te emigreren. Voor de regisseur is het duidelijk: \u201cIk laat mijn land niet over aan de nazi’s.\u201d Zo peilt Akin via de personages ergens ook naar zijn eigen Duitse ziel. De protagonist, de twaalfjarige Nanning wordt magistraal vertolkt door de debuterende Jasper Billerbeck. Fijn weetje: de vertolking van de oudere Nanning nam Hark Bohm nog zelf voor zijn rekening.
<\/p>\n\n\n\n

Diane Kruger mag je de bekendste naam in de cast noemen. Even weigerde ze, omdat ze geen nazi wou neerzetten. Gelukkig is haar personage zowat het tegenovergestelde. Kruger heeft slechts enkele sc\u00e8nes in Amrum, 1945<\/em>, maar zet die helemaal naar haar hand, iets wat ze eerder al in een veel ruimere rol deed in Aus Dem Nichts<\/em> waarvoor ze bekroond werd met een Gouden Palm.
<\/p>\n\n\n\n

Het eiland zelf is meer dan een personage en Akin en co wisten niemand minder dan cameraman Karl Walter Lindenlaub te strikken, bekend van zijn samenwerking met blockbusterregisseur Roland Emmerich (Independence Day<\/em>). Met veel minder middelen weet hij hier beelden te schieten die de heel aparte sfeer van deze film mee vormgeven.
<\/p>\n\n\n\n

We genoten al maanden geleden op het filmfestival van Oostende van Amrum, 1945<\/em>. Toch leek het tijdens het schrijven alsof het gisteren was. Imponerend dus. Net zoals Das Weisse Band<\/em> een coming of age verhaal met een donkere kant bleek, weet Akin ook hier zijn film meerdere lagen te geven en te bewijzen hoe mysterieus cinema wel kan zijn.<\/p>\n\n\n\n

\n