![](\"https:\/\/fastforwardfilm.be\/wp-content\/themes\/gillion\/img\/8FF.jpg\")
\n\n\n\nHet segment van Chayanop Boonprakob heeft een speelse toon en begint door de ogen van een pup die net in een kartonnen doos werd achtergelaten. Door een speling van het lot kruist zijn pad dat van Hiro, een verplicht op rust gestelde ingenieur uit de auto-industrie. De levensvreugde van de jonge hond brengt opnieuw kleur in Hiro’s bestaan en tussen beiden groeit een hechte vriendschap. Die band wordt echter abrupt doorbroken wanneer Hiro tijdens de coronapandemie overlijdt aan COVID-19.<\/p>\n\n\n\n
Daardoor belandt de inmiddels volwassen hond in een asiel dat wordt gerund door een gewetenloze eigenaar. Hij vangt honden uitsluitend uit eigenbelang op, verdooft hen en troggelt geld af van nietsvermoedende donateurs, die denken bij te dragen aan hun welzijn. In dit tweede luik neemt Nattawut Poonpiriya de regie over. De hond krijgt hulp uit onverwachte hoek van de immigrante Namcha, die zich verzet tegen de malafide praktijken van de asielhouder, ook al brengt ze daarmee haar eigen geluk en vrijheid in gevaar.<\/p>\n\n\n\n
In het derde deel, geregisseerd door Atta Hemwadee, ontfermt een jong studentenkoppel zich over de hond, die zijn dagen slijt rond een treinstation. Na een ongeval vernemen ze dat de inmiddels bejaarde viervoeter niet lang meer te leven heeft. Tegelijk blijkt hij de ontbrekende schakel te zijn tussen Pel\u00e9 en Jaidee.<\/p>\n\n\n\n Al vanaf het eerste moment dat je Gohan<\/em> te zien krijgt, leef je mee met zijn avontuur. Gohan is een hond van het Thaise ras Thai Bangkaew Dog. Omdat hij verschillende levensfasen doorloopt, wordt hij vertolkt door meerdere honden: Kori als pup, Meechok als volwassen hond en Hima als senior. Gohan is een fictief personage, maar zijn verhaal is gebaseerd op waargebeurde elementen.<\/p>\n\n\n\n Deze Thaise tranentrekker klokt af op 145 minuten, waardoor je er als kijker een behoorlijke kluif aan hebt. De eerste twee segmenten van Gohan werken uitstekend en verschillen bovendien sterk van genre. De speelsheid van het eerste deel maakt geleidelijk plaats voor het donkere tweede luik, dat doorspekt is met thrillerelementen. Helaas heb je halverwege de aanzienlijke speelduur deze twee delen al achter de rug, waardoor het derde segment iets te lang aanvoelt. Dankzij de vindingrijkheid van de regisseur gaat het echter nergens vervelen.<\/p>\n\n\n\n Het Thaise productiehuis achter Gohan<\/em> had recent een grote hit te pakken met How to Make Millions Before Grandma Dies<\/em>. De film over de witte straathond lijkt dezelfde weg op te gaan en troefde tijdens zijn openingsweekend in eigen land zelfs The Super Mario Bros. Movie<\/em> af. Waar How to Make Millions Before Grandma Dies<\/em> de familiebanden onder de loep neemt, belicht Gohan de bijzondere relatie tussen mens en dier.<\/p>\n\n\n\n Gohan<\/em> een langspeelfilm over een hond noemen, doet de film eigenlijk tekort. Het is bovenal een verhaal over vriendschap, toevallige ontmoetingen en hoop. Een film die, met een viervoeter in de hoofdrol, verrassend veel menselijke thema’s aansnijdt. Het resultaat is een emotionele rollercoaster die zowel jong als oud zal bekoren. Houd de zakdoek maar binnen handbereik, want de grens tussen een lach en een traan is bijzonder dun bij deze nieuwe Thaise publiekslieveling. Wat ons betreft is Gohan<\/em> dan ook een absolute aanrader.<\/p>\n\n\n\n![\"GOHAN](\"https:\/\/fastforwardfilm.be\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/GOHAN_4-large-1024x683.jpg\")