![](\"https:\/\/fastforwardfilm.be\/wp-content\/themes\/gillion\/img\/7FF.jpg\")
\n\n\n\n<\/p>\n\n\n\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Taeko (Fumino Kimura) en haar zoon Keita (Tetta Shimada) lijken een ogenschijnlijk probleemloos leventje te leiden met haar man Jiro (Kento Nagayama). Keita is kampioen in het bordspel Othello en een kind uit een vorig huwelijk. Tijdens een spelletje Othello zien we dat Taeko en Keita grappen maken over Jiro door middel van gebarentaal. Hoe komt het dat ze beide de gebarentaal beheersen, maar Jiro niet? Dit wordt duidelijk wanneer door een tragisch ongeluk Taeko opnieuw geconfronteerd wordt met haar ex-man Park. Ook voor haar man komt er opnieuw iemand uit het verleden zijn pad kruisen.
<\/p>\n\n\n\n
Taboe-onderwerpen gaat veelfilmer K\u00f4ji Fukada niet uit de weg, want de ouders van Jiro hebben het moeilijk om Taeko – een gescheiden vrouw – als echtgenote te zien voor hun zoon en hoewel ze Keita op handen dragen kijken ze nog steeds uit naar een echt kleinkind.
<\/p>\n\n\n\n
Door de ingetogen emoties die Japanners kenmerken kan het wat moeilijk zijn om mee te leven met de verschillende personages. Als er dan toch eens een zeldzame uitspatting komt ,worden de wenkbrauwen gefronst en neigt het wat naar overacting omdat we dit bij Japanse films niet gewoon zijn. Ondanks dit alles blijft Love Life<\/em> door de sterke regie van K\u00f4ji Fukada en het puik acteerwerk boeien. Love Life<\/em> is een familiedrama over vervreemding, liefde, eenzaamheid en het verwerken van verdriet die rustig voortkabbelt naar het einde toe. De inspiratie komt van een nummer van zangeres Akiko Yano dat met dezelfde titel meerdere malen in dit gezinsportret te horen is. K\u00f4ji Fukada (Harmonium<\/em>, die in de prijzen viel op het filmfestival van Cannes ) is reeds toe aan zijn tiende langspeelfilm wiens werk vaak vergeleken wordt met het oeuvre van Hirokazu Kore-eda. Velen zien in het werk van K\u00f4ji Fukada een nieuwe Ozu, maar zelf is hij daar heel wat bescheidener over. De bijzonderste film uit zijn oeuvre tot nu toe is misschien wel Say\u00f4nara<\/em> uit 2015 waar de hoofdrol is weggelegd voor een android met de naam Geminoid F. En ja, intussen zijn we verslaafd aan het bordspel Othello dat je in enkele minuten kan leren, maar de perfectie en beheersing van dit spel kan misschien wel een heel leven duren.
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n