The Story of the Weeping Camel 

De protagonist in deze Mongoolse quasi-documentaire heeft een stel dikke lippen, twee rijen enorme tanden, veel haar, een paar bulten en huilt voortdurend! Het is een kamelenkalf dat Botok heet en terecht baalt omdat zijn eigenzinnige moeder hem afstoot. Als er ooit een prijs zou worden uitgereikt aan nukkig fauna dan staat dit fotogeniek kameeltje ontegensprekelijk op de eerste rij.

Het natuurlijk drama speelt zich af in de drukkend hete Gobiwoestijn van Zuid-Mongolië. Een nomadenfamilie die gedwee aan de zijde van haar kamelen de natuur trotseert, helpt liefdevol bij de geboorte van de kamelenkalveren. Een van de woestijnschepen. ligt dwars en haalt humeurig bakzeil. De bevalling verloopt stormachtig en de halsstarrige moeder knarst de soepele kaken en krult de elastische lippen. Pijnlijk geloei doorbreekt de stilte in de oneindige zandvlakte. Uit de grote bruine ogen druppelen dikke tranen. Na intens labeur hapt een zeldzaam wit kalf éindelijk zelfstandig en nieuwsgierig naaf lucht. De eigengereide moeder weigert haar hongerig kalf te voeden en veegt haar zachte hoeven nonchalant aan haar moedertaak. Een ramp voor de nomaden want hun karig voortbestaan komt in het gedrang. Met alle mogelijke middelen proberen zij de natuurlijke band te herstellen maar madam kameel geeft geen duimbreed toe. Uitvoerige aai- en bidsessies en een woordenboek aan lieve woordjes gaan in rook op voor deze ‘camel’. Overstuur en reddeloos worden de twee zonen uitgestuurd, naar de naburige stad om daar een traditionele vioolspeler bij de kraag te vatten die hopelijk via. het muzikaal eeuwenoude verzoeningsritueel, het halsstarrige beest tot inkeer kan brengen. Hoop doet inderdaad leven.

Hoewel op het eerste gezicht The Story of the Weeping Camel alleen voer lijkt voor een select groepje natuurliefhebbende cinefielen, veroverde deze bijzonder bevallige semidocumentaire het hart van het dolenthousiaste grote publiek op tal van internationale filmfestivals. Niettegenstaande deze charmante prent begon als een afstudeerproject van de Hoge Filmschool in München is het ondertussen uitgegroeid tot een van de grootste verrassingen van het jaar. Het cineastenduo slaagt er wonderwel in om de kijker discreet binnen te loodsen in het intieme leven van de autochtone Mongoolse woestijnbevolking. Dit knusse gevoel wordt geïntensiveerd door uitstekend camerawerk. Wijde landschappen worden afgewisseld met close-ups en een lik van een kamelentong is nooit ver af. Wie wil kan het verhaal metaforisch interpreteren maar noem het eerder een warme kamelensoap waar de wenende beesten voor één keer de show stelen.

Genre: documentaire, drama, familie
Jaar: 2003
Regisseur: Byambasuren Davaa, Luigi Falorni
Cast: Janchiv Ayurzana, Chimed Ohin, Amgaabazar Gonson
Land: Duitsland, Mongolië
Speelduur: 93 minuten