Van het straatleven in Gotham naar de high life in Coast City. Het succesverhaal van rijzende filmster Matt Hagen is er een voor de boekjes. Maar zoals elke echte Gothamite weet, kan alles in één dag omslaan. Zeker wanneer je als acteur met het verkeerde gangsterliefje in bed belandt. Eén bezoekje van de maffia volstaat en hij is alles kwijt: zijn carrière, zijn reputatie, zijn gezicht! Alles lijkt verloren, tot hij een experimentele behandeling voor zijn littekens ondergaat. Een behandeling met onvoorziene, schokkende bijwerkingen, maar ook met nieuwe mogelijkheden.
Kan een tweederangs schurk uit de Batman-strips een horrorfilm dragen? In handen van James Watkins, met een script van Mike Flanagan en Hossein Amini, duidelijk wel. Met Clayface halen ze de gelijknamige Batman-tegenstander van de bank voor een soloavontuur en serveren ze ons een heerlijke bodyhorrornachtmerrie die stevige mokerslagen uitdeelt.
Duidelijk geïnspireerd door Batman: The Animated Series, en in het bijzonder door de aflevering Feet of Clay, waarin het personage zijn debuut maakt, haalt Clayface gretig alles uit de kast wat het horrorgenre te bieden heeft en wat een R-rating toelaat. Het resultaat is een geslaagd verhaal over een hemeltergende val en een daaropvolgende wraaktocht, zonder al te veel compromissen. En toepasselijk voor Clayface krijgt ook zijn solofilm heel wat gezichten.
Wat begint als een lesje in de verstikkende realiteit van criminele en politieke corruptie – en waar kan je dat beter leren dan in Gotham? – en in het sadistische genoegen waarmee mensen toekijken hoe een beroemdheid in de goot belandt, maakt al snel plaats voor een wanhopige zoektocht naar redding via riskante, experimentele cosmetische chirurgie. Die ontketent vervolgens een dodelijke wraaktocht.
Dat alles wordt doorspekt met zorgvuldig gekozen needle drops die de scènes telkens van de juiste sfeer voorzien. Ja, de film doet veel, maar het werkt. Dankzij het prachtige stedelijke decor wanen we ons bovendien daadwerkelijk in Gotham City. De grootste attractie is echter de combinatie van maagomkerende lichaamstransformaties en de mentale tol die dergelijke horror eist. Welk gezicht de film ook opzet, die combinatie blijft een constante waarop je kunt rekenen.
Voluit inzettend op het monsterlijke potentieel van het titulaire hoofdpersonage serveert Clayface enkele van de smerigste en wreedste scènes van het jaar, zonder daarbij de menselijkheid achter de waanzin uit het oog te verliezen. Klassieke, voorspelbare zetten uit de strips worden afgewisseld met creatieve, nieuwe toepassingen van deze gruwelijke krachten, en dat alles terwijl de tranen over de wangen rollen. Onvergetelijk is dan ook een woord dat hier zeker op zijn plaats is.
Door ook ruimte te laten voor emoties verliest Matt, voortreffelijk vertolkt door Tom Rhys Harries, de kijker nooit uit het oog. Paniek, wanhoop, woede en troosteloosheid wisselen elkaar even vlot af als de onmenselijke transformaties. Dankzij Harries’ spel blijft Matt tot het einde een sympathieke antislechterik.
Ook Naomi Ackie overtuigt als Dr. Corr. Geen karikaturale, gevaarlijke wetenschapper, maar een goedbedoelende dokter die, net als haar patiënt, een eenvoudige fout heeft gemaakt met verstrekkende gevolgen. Consequenties die haar oprecht lijken aan te grijpen. Ja, Clayface haalt alles uit de kast om zowel horror- als stripfans op hun wenken te bedienen.
Toch was ook hier wat meer aansluiting bij eerdere films welkom geweest. Er zijn verwijzingen naar Batman: The Animated Series, onder meer via overgenomen dialogen, maar naar knipogen naar andere werken binnen dit universum is het een stuk langer zoeken. Ook qua personages speelt de film op veilig: Hagen is eigenlijk de enige grote stripnaam, waardoor de rest van de personages vervangbaar aanvoelen in een verhaal dat zich bovendien vrij voorspelbaar ontvouwt.
De verrassingen zitten dan ook steeds meer in het hoe dan in het wat. En hoe thematisch toepasselijk de voortdurend wisselende stijl van de film ook is, niet iedereen zal die aanpak kunnen smaken. Clayface is bovenal een gedurfd experiment voor horrorliefhebbers, dat gelukkig nooit verzandt in nodeloos getreuzel.
Genre: horror, psychologische thriller, drama
Jaar: 2026
Regisseur: James Watkins
Cast: Tom Rhys Harries, Naomi Ackie, Ruby Sear, Eddie Marsan
Speelduur: 108 minuten
Clayface
