Na heel wat omzwervingen hebben Gomez en Morticia eindelijk hun plekje gevonden in de wereld. Een afgelegen huis waar ze een gelukkig gezinnetje kunnen grootbrengen, op hun eigen manier en volgens hun familietradities. Niet iedereen is echter even verdraagzaam tegenover zij die anders zijn en je kan niet verder buiten de norm vallen dan als een Addams.
Met de terugkeer van de Addams-dochter naar Netflix voor het tweede seizoen van Wednesday, wilden wij nog eens een bezoekje brengen aan de hele familie. Zo bevinden we ons op de stoep van een imposant herenhuis in het jaar 2019. Amerika’s gezelligste huishouden aan gothic weirdo’s meet zich nu een 3D-computeranimatielook aan en neemt ons mee op een gloednieuw avontuur in The Addams Family.
Geheel met een nieuw origineverhaal voor het geliefde ouderpaar. Met de trouw van Gomez en Morticia en de lynchpoging door boze dorpelingen die hierop volgt , krijgen we in de opener al meteen de belangrijkste thema’s en motieven van de film mee. Ben je jezelf of loop je in de pas? Dat vormt een rode draad doorheen de film en laat hier verrassend weinig stenen onomgekeerd.
Gelukkig zijn zonder hierbij de klassiek-Amerikaanse sociale standaard te volgen, zit natuurlijk in het DNA waarmee de familie uit het petrischaaltje is gekropen, maar deze The Addams Family keert het idee ook eens binnenwaarts. Naar familietradities, naar jezelf kunnen zijn en hoe familiale verwachtingen de eigen identiteit, in het bijzonder die van de kinderen, kunnen verstikken.
Het is een leuk recept voor een prent die anderzijds wel de franchiselijn volgt. De dynamieken, de vele familieleden, het contrast tussen het gezin en de omgeving en vooral de zwarte, door masochisme geïnspireerde humor: alles is onmiddellijk herkenbaar als Addams, met hier en daar ook een knipoog naar andere media. Zij het met een eigen karakter.
Zo ook de animatiestijl. De computeranimatie waarmee de film tot leven wordt gebracht, zal niet ieders favoriete stijl, zijn maar de gelijkenissen met de tekeningen van bedenker Charles Addams zijn lastig te ontkennen. Maar waar je nog kan twisten over de designs zijn, valt op de animatiekwaliteit weinig op te merken. Het is allemaal erg gedetailleerd, over alles is nagedacht, met heel wat kleine elementjes op de achtergrond. Deze wereld oogt in elke scène dynamisch en vloeiend.
Een laatste plus voor de film is het sounddesign, de stemmencast en de soundtrack. Het ensemble dat de personages een stem geeft is een verrassende lijst aan A-listers, die hun Addams geslaagd en authentiek laten aanvoelen. Zelfs rapper Snoop Dogg als de onverstaanbare haarbal Neef It was best een leuke casting, terwijl de familiebutler Lurch Addams, door de soundtrack en de film gorgeld met een lijst aan heel wat bekende tracks én natuurlijk de onontbeerlijke vingerknipper.
Je mag enkel niks al te indrukwekkend verwachten op vlak van narratieve voorspelbaarheid. De film durft het toch vaak op veilig te spelen en de uitkomst is er één die je makkelijk ziet aankomen. Terwijl puristen mogelijks weer vragen gaan stellen bij de licht verschoven attitude van de familie tegenover de buitenwereld. In menig andere Addams-media is verjaagd en vervolgd worden, eerder iets dat de familie viert en verwelkomt (Of compleet weet te missen). Maar dit neemt natuurlijk weinig weg van de charme van de film. Het is grimmig, het is grauw, het is als thuiskomen.
Genre: animatie, zwarte komedie, familiefilm
Jaar: 2019
Regisseur: Greg Tiernan, Conrad Vernon
Cast: Oscar Isaac, Charlize Theron, Chloë Grace Moretz, Finn Wolfhard
Land: Canada, Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, Vietnam
Speelduur: 86 minuten
