Er zijn van die momenten dat een mens het echt niet meer ziet zitten. Je stresserende en onderbetaalde job komt je de strot uit, de zoveelste file stuurt je avondplanning in de war en je ‘schattige’ vriendin zegt de welverdiende vakantie op omdat ze valt voor de fonkelende ogen van een nieuwe cliënt op haar werk. Hoogtijd om deze klerezooi te laten voor wat het is en lekker weg te dromen van een ander en nieuw leven. Het overkomt Danny Morgan, een borstelige en modale arbeider, die samen met zijn verloofde Trudy Dunphy, een ambitieuze vastgoedmakelaar, een stulpje betrekt én een misnoegd leven leidt in het drukke Sydney. Diep ontgoocheld berooft Danny de plaatselijke grappenshop van zijn voorraad helium en reuzenballons. Tijdens een onderhoudende barbecue glijdt de loser rustig achterover in zijn deckchair, die is versierd met de met helium gevulde ballonnen. En jawel, op bijna miraculeuze wijze komt hij in hogere sferen terecht. Danny ontsnapt aan zijn claustrofobische gevangenis en een hevige storm met veel vuurwerk smakt hem terug op de begane grond. Hij crasht in het idyllische en paradijselijke dorp Clarence, waar heerlijk ouderwetse camaraderie nog troef is. Door zijn spectaculaire stunt wordt hij bovendien prompt de uit-de-luchtgevallen-held en komt hij op meer dan goede voet te staan met de parkeeragente Glenda. Dankzij de metaforische ballonvaart krijgt de simpele werkman een alternatief leven, een andere identiteit en – vooral – een nieuwe kans.
Danny Deckchair is een onderhoudende, naïef-positieve en licht verteerbare Aussie komedie met een sprookjesachtig, heliumlicht en ongeloofwaardig scenario. Dat het acteursduo Rhys Ifans (de weirdo in onderbroek uit Notting Hill) en Miranda Otto (warrior maiden Eowyn uit The Lord of the Rings – The Two Towers) een zwakke film kan redden, werd reeds bewezen in Human Nature. Ook nu zorgt hun talentvolle combinatie voor een welgekomen afwisseling in het doorgedreven cartooneske Deckchair-wereldje, dat wordt bevolkt door te weinig uitgediepte personages. Hoewel het degelijke camerawerk van Martin McGrath, de gezonde dosis visuele gags, de functionele soundtrack en de optimistische boodschap je niet direct vleugels geven, krijgt Jeff Balsmeyers debuut finaliter toch nog twee sterren.
Genre: komedie, romance
Jaar: 2003
Regisseur: Jeff Balsmeyer
Cast: Rhys Ifans, Miranda Otto, Justine Clarke
Land: Australië
Speelduur: 100 minuten