Regisseur Hiroki Kazama (Buzzy Noise) vertrekt in One Year to Live, Buy a Man (originele Japanse titel: Yomei ichinen, Otoko wo Kau) van een intrigerend uitgangspunt dat zich uitstekend leent voor een romantisch drama, maar tegelijk ruimte biedt voor beschouwingen over liefde, eenzaamheid, geld en de eindigheid van het bestaan. Wat gebeurt er wanneer iemand die zijn hele leven in het teken heeft gesteld van financiële zekerheid plotseling te horen krijgt dat zij nog maar één jaar te leven heeft? En wat blijft er over van de zorgvuldig opgebouwde levensstrategie wanneer de toekomst, waarvoor al die inspanningen bedoeld waren, onverwacht wegvalt?
Het verhaal draait om Yui Katakura (Ko Shibasaki), een veertigjarige alleenstaande ietwat neurotische vrouw die haar bestaan vrijwel volledig heeft georganiseerd rond zuinigheid en financiële onafhankelijkheid. Romantiek, een huwelijk en emotionele binding beschouwt ze als weinig rendabele investeringen. Haar spaarzaamheid is dan ook meer dan een praktische levenshouding: ze is uitgegroeid tot een verdedigingsmechanisme tegen de onzekerheden van het bestaan. Wanneer een medisch onderzoek uitwijst dat ze nog slechts een jaar te leven heeft, wordt haar zorgvuldig opgebouwde wereldbeeld echter op zijn kop gezet.
Kazama maakt van deze ongewone uitgangssituatie geen loodzwaar drama, maar kiest voor een mix van romantische komedie, melodrama en levensbeschouwelijke reflectie. De confrontatie met de naderende dood wordt niet bepaald aangegrepen om tranen en dramatische uitbarstingen uit te lokken. Integendeel, de film zoekt juist in de kleine, alledaagse genoegens een tegenwicht voor de wetenschap dat Yui’s tijd beperkt is.
De uitstapjes met de roosharige ‘host’ Sena naar onder meer luxueuze ‘fast stand’-hotels en bioscoopervaringen, onbezorgd winkelen en het najagen van een knuffeldier in een lunaparkautomaat, krijgen daardoor een bijzondere betekenis. Voor iemand die jarenlang iedere uitgave als een bedreiging van haar financiële zekerheid beschouwde, wordt zelfs een beetje verkwisting een daad van emancipatie. In die kleine bevrijdingsmomenten schuilt de kern van een verhaal over het herontdekken van de levenslust.

De interessantste tegenstelling situeert zich evenwel tussen twee mensen die op totaal verschillende manieren met hun kwetsbaarheid omgaan. Yui heeft zich achter haar financiële onafhankelijkheid en emotionele gereserveerdheid verschanst, terwijl Sena, ondanks zijn zelfverzekerde verschijning en zijn beroep als nachtclub-genotshost, vooral iemand blijkt die door zijn maatschappelijke en familiale omstandigheden nauwelijks greep heeft op zijn bestaan. Achter hun aanvankelijk zakelijke verhouding gaat zo een ontmoeting schuil tussen twee vormen van eenzaamheid: die van een individu waaraan niemand nood heeft en die van iemand die nauwelijks anders kan dan op anderen rekenen. Hun geleidelijke toenadering vormt dan ook de emotionele kern van deze mooi aangeklede dramedy.
Ko Shibasaki (47 Ronin, The Boy and the Heron) is bijzonder belangrijk voor het welslagen daarvan. Haar Yui is aanvankelijk een vrouw die haar gevoelens zorgvuldig onder controle houdt, maar gaandeweg beseft dat haar financiële zekerheid haar niet heeft beschermd tegen emotionele leegte. Eiji Akaso (gekend van de Kyojo-flicks) vormt als Sena een passend tegengewicht. Zijn personage dreigt aanvankelijk tot een clichématige romantische held te verworden, maar zijn persoonlijke en familiale problemen geven hem voldoende menselijke diepgang. Vooral de onderlinge wisselwerking tussen beide acteurs, met aandacht voor kleine gebaren en stiltes, maakt hun groeiende genegenheid geloofwaardig.
Toch zijn er ook beperkingen. De opeenvolging van kleine avonturen, romantische toenaderingen en melancholische momenten laat zich soms iets te gemakkelijk lezen als een vooraf uitgetekend traject naar ontroering. Het scenario kan niet altijd weerstaan aan de verleiding om de emotionele betekenis van gebeurtenissen nadrukkelijk te onderstrepen. Bovendien blijft de tegenstelling tussen financiële zekerheid en werkelijk levensgeluk enigszins schematisch uitgewerkt. Alsof het besef van sterfelijkheid vanzelf alle belemmeringen opheft en mensen plotseling tot een authentieker bestaan brengt.

Ook de romantische ontwikkeling tussen Yui en Sena beweegt zich uiteindelijk binnen herkenbare genrecodes, waardoor het oorspronkelijke uitgangspunt niet altijd ten volle wordt benut. Bovendien beweegt de filmmaker zich constant op de labiele scheidingslijn tussen ernstige of farciale teneur.
Toch zou het onterecht zijn deze Japanse literatuurverfilming – de prent is gebaseerd op het gelijknamige bekroonde boek van de succesvolle schrijfster Toriko Yoshikawa – uitsluitend op zijn voorspelbaarheid of foutjes af te rekenen. Achter het ongewone gegeven van een vrouw die een man als het ware koopt, gaat immers een interessante gedachte schuil: in hoeverre kunnen menselijke relaties ooit los worden gezien van afhankelijkheid, wederkerigheid en de behoefte om voor iemand van betekenis te zijn? Wat aanvankelijk een transactie lijkt, groeit uit tot een verhouding waarin geld steeds minder bepalend wordt en waarin beide personages ontdekken dat emotionele verbondenheid zich niet volgens de regels van een bankrekening laat organiseren.
Deze zwartkomische Netflix original, is zeker geen radicaal vernieuwende of bijzonder diepgravende romcom. De soms nadrukkelijke sentimentaliteit verhindert dat hij zijn oorspronkelijke premisse volledig uitbuit. Maar dankzij de innemende vertolkingen van Shibasaki en Akaso, de aangename afwisseling tussen humor en melancholie en de oprechte belangstelling voor de menselijke behoeften achter de personages, overstijgt doorgaans het niveau van een doorsnee romantische komedie.
Het is een sympathieke en bij momenten ontroerend sociaal-relationeel portret dat eraan herinnert dat financiële zekerheid en een zorgvuldig georganiseerd bestaan nog geen garantie vormen voor een zinvol leven. Uiteindelijk gaat het niet zozeer om hoeveel tijd ons nog rest, maar om wat we met de tijd die ons nog is gegeven, willen aanvangen. One Year to Live, Buy a Man is ondanks een degelijk onderliggend humaan thema, luchtig, soms een tikkeltje triviaal, vooral entertainend en bij momenten bespiegelend en dus geknipt voor een niet al te kritisch weekend-televisie-filmpubliek.
Genre: drama, romcom
Jaar: 2026
Regisseur: Hiroki Kazama
Cast: Ko Shibasaki, Eiji Akaso, Michitaka Tsutsui, Mari Hamada, Yui Narumi
Land: Japan
Speelduur: 109 minuten