Drop 

De alleenstaande psychologe Violet (Meghann Fahy) had zich haar eerste date na een lange droogte wel anders voorgesteld. Terwijl ze nog op fotograaf Henry (Brandon Sklenar) zit te wachten, ontvangt ze plots de eerste Digidrops, of kortweg ‘drops’. Met deze fictieve variant op Apple’s Airdrop kunnen foto’s en berichten worden verstuurd naar andere smartphonegebruikers met hetzelfde besturingssysteem die zich binnen een straal van 15 meter bevinden. De eerste berichten zijn mysterieus, maar onschuldig — bekende memes met cryptische boodschappen. Tot de onbekende afzender plots overgaat tot dreiging: “Volg mijn instructies exact op, of je zoontje en zijn oppas zullen het niet overleven.” Eén blik op de camerabeelden van haar luxueuze appartement volstaat voor Violet om te beseffen dat het bittere ernst is.

Hoewel de gebruikte technologie nieuw aanvoelt, is het concept van Drop dat allerminst. Het scenario van Jillian Jacobs en Chris Roach — het duo achter Blumhouse-titels Truth or Dare en Fantasy Island — roept herinneringen op aan Wes Cravens Red Eye (2005). Ook typische thrillerhandelingen komen voorbij: stiekem briefjes doorgeven, een vlucht naar het toilet in de hoop daar veilig te zijn… Tegelijk moet Violet haar afspraak voortzetten alsof er niets aan de hand is. Drop verrast zelden, maar slaagt er wel in om de spanning gestaag op te bouwen en integreert de digitale dreiging op een slimme manier in het plot.

Toch maken de scenaristen een cruciale fout die de geloofwaardigheid van de film deels onderuithaalt. Spoiler alert: als de manipulator alles in de schoenen van Violet probeert te schuiven, hoe verklaart hij dan de gifmoord op de pianist — vastgelegd op talloze beveiligingscamera’s in het chique restaurant?

Na verloop van tijd raken de mogelijkheden van de beperkte setting uitgeput en begint Drop in herhaling te vallen. Regisseur Christopher Landon (Happy Death Day) lijkt dit te beseffen en gooit het in de derde akte over een andere boeg: hij kiest resoluut voor actie. Die plotse adrenaline-injectie moet de kijker weer bij de les brengen, maar botst qua toon met de opbouw van de film. De abrupte, weinig geloofwaardige wending voelt geforceerd aan en had gerust achterwege kunnen blijven.

Jammer, want aan de hoofdrollen ligt het niet. Meghann Fahy (The White Lotus) en Brandon Sklenar (1923) — die bij momenten aan Glen Powell doet denken — leveren prima werk. Drop, een single-location thriller met potentieel, eindigt helaas met een sisser én een plothole.

Genre: thriller, mysterie, drama
Jaar: 2025
Regisseur: Christopher Landon
Cast: Meghann Fahy, Brandon Sklenar, Violett Beane
Land: Verenigde Staten, Ierland
Speelduur: 95 minuten