Vampierenfilms zijn de laatste tijd weer in opmars. Sinners en Nosferatu maakten onze harten dit jaar opnieuw warm voor het genre. Luc Besson tracht met Dracula het vuur nog meer aan te wakkeren, maar stuit bij ons helaas op koude liefde.
Dracula: A Love Tale is in essentie een verbasterde hervertelling van Bram Stokers roman, maar dan hoofdzakelijk vanuit het perspectief van de graaf, die na de dood van zijn vrouw eeuwenlang op zoek gaat naar haar reïncarnatie. Besson legt de focus op hun liefdesperikelen, die de dood overstijgen. Zuiver is deze adaptatie niet, en wat er wordt veranderd, voegt weinig toe: Londen wordt ingeruild voor Parijs; de plotlijnen rond Mina, Lucy en Jonathan worden grotendeels verdraaid of genegeerd; en de graaf krijgt in deze versie hulp van knullig geanimeerde waterspuwers die rechtstreeks uit een rip-off van Disney’s De Klokkenluider van de Notre Dame lijken te komen. Narratief heeft deze bewerking dus maar weinig om het lijf, en ook de manier waarop Besson zijn verhaal vertelt, laat te wensen over. De focus op het liefdesverhaal betekent dat andere plotlijnen sterk onderbelicht blijven, met vooral veel gepraat en geleuter tot gevolg.
Een klein lichtpunt in de duisternis zijn de acteerprestaties. De cast doet zijn uiterste best om het kalf niet te laten verdrinken. Besson werkt weer samen met een duidelijk geamuseerde Caleb Landry Jones, die na Dogman opnieuw bewijst dat hij een klasbak van een typetjesacteur is. Helaas betekent de mix van grotesk acteerwerk, een barok script en afleidende accenten de nagel in de doodskist van Dracula. De romantische film slaagt er niet in om de Sehnsucht van zijn personages over te brengen en deed ons meer dan een keer in de lach schieten.
Wat we wél lovenswaardig vinden, zijn de artistieke beelden van Colin Wandersman. Dracula bevat een aantal visueel verbluffende fragmenten. In combinatie met de uitstekende muziek van Danny Elfman slaagt de film erin de gotische setting van Dracula bijzonder sfeervol tot leven te brengen. We bespeurden een dozijn indrukwekkende gothic videoclips, maar jammer genoeg nergens een boeiend verhaal. Hoewel de artistieke vormgeving van Dracula wil imponeren, was onze bewondering voor de prent te snel leeggebloed om er met volle teugen van te kunnen genieten.
Genre: fantasy, horror, romance
Jaar: 2025
Regisseur: Luc Besson
Cast: Caleb Landry Jones, Christoph Waltz, Matilda De Angelis
Land: Verenigd Koninkrijk, Frankrijk
Speelduur: 129 minuten
