Stuck On You 

Het totaal geschift en regisserend gebroedersduo Farrelly leverde na oliedomme wegwerpprullen zoals Dumb and Dumber, Me, myself and Irene, Shallow Hal en There’s something about Mary, uiteindelijk een komedie af die ook voor een ‘normaal’ mens min of meer het bekijken waard is. En let op, dit is geen flauwe -lees Farelly – grap!

Het superdunne scenario staat volledig in functie van de lotgevallen van Bob (Matt Damon) en Walt (Greg Kinnear) Tenor, een aan elkaar vergroeide eeneiige tweeling. Dat ze letterlijk niet van mekaars zijde kunnen wijken, is minder bizar dan hun uitgelezen mentale en karakteriële schizofrenie. De natuurlijke verbondenheid van deze buitenissige mannen vormt geen hinderpaal voor hun absolute individuele vrijheid. Begrijpe wie kan maar voor de Farrelly’s is dit terstond een aanleiding om Walt te laten vrijen – uiteraard in hetzelfde bed als Bob, die ondertussen schuchter op het klavier van zijn laptop tokkelt. Of nog maffer: Walt acteert de lokale theaterfans onderuit ofschoon Bob ‘onzichtbaar’ en met beken zijn plankenkoorts uitzweet! Hoewel ze samen een vlot draaiende hamburgertent uitbaten, droomt Walt van een carrière als Hollywoodberoemdheid. Bob wil zijn broer niet tegenhouden (!) en trekt mee naar Studioland. Het curieus tweespan loopt tegen de navelstarende auraqueen Cher aan en die is tot alles in staat om aan haar derderangs televisiecontract te ontsnappen. Ze werft meteen het odd couple aan in de hoop dat dit curiosum haar serie grondig verknoeit. Tot ieders verbazing groeit de reeks uit tot een dikke hit en wordt de Siamese tweeling het epicentrum van het mediageil Hollywood. De wervelende gebeurtenissen dwingen het apart duo tot levensdeterminerende vragen. Je bent verwittigd…

Stuck on You is geen typisch Farrelly-circus. Toch mag dit de die-hard fans niet afschrikken want de energieke slapstickstijl, de ongewoon domme moppen en de inspiratieloze oneliners – zeg nu zelf: we zijn geen Siamezen maar Amerikanen of ik heet Tenor maar noem me maar bas – zijn omwille van het hoog poenpakgehalte behouden. De geslepen allround broertjes spelen deze keer heel bewust – leeftijd is blijkbaar nefast voor iedereen – in op de mannelijke emoties waardoor je dit vehikel over existentiële humane gevoelens, gerust kan bestempelen als een bijna volwassen komedie met een hart. De fysieke acteerprestaties van Damon en Kinnaer zijn goed, maar het is John Cassavetes’ fetisjacteur Seymour Cassel, die als bijna demente rolstoelmanager de show steelt. Leuk zijn bovendien de vele cameo’s van onder meer Meryl Streep, Griffin Dunne en één van de regisserende broedertjes zelf.

Genre: komedie
Jaar: 2003
Regisseur: Bobby Farrelly, Peter Farrelly
Cast: Matt Damon, Greg Kinnear, Eva Mendes, Cher
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 118 minuten