DEADSTREAM 

Nadat één van zijn “internetstunts” een lijn heeft overschreed, landt shockstreamer Shawn Ruddy voor 6 maanden op het digitale strafbankje. Geen content, geen inkomsten, een straf die de doodsteek van zijn online carrière kan zijn, als hij niet spectaculair weet terug te komen. Maar met een nachtelijke livestream in een spookhuis van een overleden dichteres moet dat zeker lukken… als hij het overleeft…

Over een klein maandje strijkt Razor Reel Flanders Film Fest weer neer in de gebouwen van het Sint-Lodewijkscollege in Brugge, klaar om filmliefhebbers verder te onderwijzen over moderne en opkomende genrefilms. Naar aanleiding hiervan zijn wij terug afgedaald in de festivalcatacomben en zijn we boven aarde gekomen met deze verrassende topper: het Amerikaans-Britse Deadstream.

Het werk van getrouwd schrijvers-regisseurskoppel Joseph en Vanessa Winter, met Deadstream wagen de twee zich aan het found footage genre. Ooit een uiterst populair (en financieel lucratief) subgenre; de liefde, aandacht en reputatie verzuurde snel nadat de sterrenvlucht van The Blair Witch Project eind de ‘90’s en Paranormal Activity in de late 2000’s de deur openzette voor heel wat matige tot barslechte worpen.

Maar met overtuiging, creativiteit en talent hoeft dit lot niet elke ‘gevonden opname’ te treffen; in de handen van regisseurs als deze heeft het genre zeker nog toekomst. Het begint bij stijl. Deadstream weet zijn found footage invalshoek te verantwoorden, alsook het multicam-aspect van de livestream, dit met dank aan uitgedacht hoofdpersonage. De kijker is meteen gerustgesteld dat dit geen luie vertoning zal worden.

Een effect dat vergroot door de griezelige atmosfeer doorheen de speeltijd. De vervallen en door vandalen onderhanden genomen duistere hallen en kamers van het spookhuis verzetten het meeste werk, samen met de schamele verlichting, maar je moet het toch maar doen. Het gebeurt niet vaak dat je net geen 90 minuten aan een stuk met plezier kan kijken naar een zelfingenomen en niet bijster verstandige streamer en toch lukt ook dit aardig.

Gespeeld door regisseur Joseph en geïntroduceerd in een stijlvolle, passend hyperactieve streamingaankondigingen, belichaamt hoofdpersonage Shawn alles wat makkelijk hekelbaar is in influencer- en streamercultuur. Daar waar groter en straffer gewoon eufemismen worden voor gemener en brutaler, waardoor er toch een zekere catharsis ontstaat in toekijken hoe die aandachthonger overslaat in wanhopig overleven.

Want na wat start als een poging om zijn online carrière te reanimeren, zou het wel eens onze waaghals kunnen zijn die eerste hulp kan gebruiken. Het zou found footage geen eer aandoen zonder zo’n wending. Zij het met een gezonde kwinkslag. Shawn is dan niet het scherpste mes uit de schuif, hem wegzetten als een volslagen idioot doet de film niet.

Op tijd vraagt hij hulp en krijgt die via z’n livestream, wat de film regelmatig ook een “screenlife horror” flair weet te geven met een chatlog in de rechterbenedenhoek van het beeld, zodat het allemaal extra spannend kan blijven. Maar het kroontje op het werk, is zonder twijfel wel het aangename gevoel voor voorschaduwingen, humor en de fantastische achtergrond voor de paranormale activiteit in het huis.

Zij het dat er via deze weg soms ook voorspelbaarheid in het verhaal weet te sluipen. Zo was ons filmend koppel niet allergisch aan clichés en zijn er een paar onthullingen die best voor de hand liggen. Uiteraard hoeft de film natuurlijk ook niet te rekenen op veel sympathieke personages. Hoewel naarmate het einde nadert er toch wat van het ego wordt afgeslepen, zal de arrogantie Shawns lijf pas echt verlaten samen met zijn ziel. Maar zeker in het found footage genre voelt deze luchtige vertelling toch als een frisse wind. Ideaal om te checken op een gure herfstdag.

Genre: horror, found footage, komedie
Jaar: 2022
Regisseur: Joseph Winter, Vanessa Winter
Cast: Joseph Winter, Melanie Stone, Jason K. Wixom, Pat Barnett
Land: Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk
Speelduur: 87 minuten