Waarom de Franse troeteldiva Juliette Binoche, toch de ster uit Trois Couleurs Bleu, The English Patiënt en Chocolat, zich heeft laten verleiden om in Danièle Thompsons onschuldig niemendalletje de hoofdrol te vertolken, mag Joost weten.
In deze oppervlakkige komedie kruipt Binoche in de huid van Rosé, een emotioneel labiele en onzekere schoonheidsspecialiste. Het make-uppoppetje van dienst heeft net gebroken met haar agressieve vriend Sergio, een leuke cameo van Sergi López, en slaat op de vlucht naar het zonnige Acapulco. Een goed voornemen dat op de proef wordt gesteld door een van de legendarische nationale stakingen van onze zuiderburen. De zelfzekere, vastberaden en hyperkinetische Félix, een naar de VS uitgeweken chef de cuisine, is onderweg naar München om er een begrafenis bij te wonen. Vrij onhandig speelt Rosé haar GSM kwijt en blijft ze in het ongewisse over Sergios gevaarlijke wanhoopsdaden. Louter ‘toevallig’ loopt ze de druk telefonerende Félix tegen het lijf. De eerste uit een lange reeks ontmoetingen tussen deze 2 incidentele gevangenen van de Charles de Gaulle luchthaven. Wanneer de oververmoeide passagiers daarenboven nog een kamer moeten delen in het Hilton hotel, volgt er een Tom en Jerry effect. Het is evident dat de tegenpolen toch vallen voor hun wederzijdse charmes.
Ofschoon Binoche en Réno elkaar in het echte leven niet kunnen luchten, komen ze op het scherm toch over als een bekoorlijk koppel. Maar spijtig genoeg is daarmee dan ook alles gezegd over deze overbodige, maar onderhoudende komedie. Het flinterdunne verhaaltje is voorspelbaar, de personages missen diepgang en Thompson komt nergens verrassend uit de hoek. De acteurs doen behoorlijk hun best maar ook zij slagen er niet in om dit straight-to-videoprojectje in de lucht te krijgen.
Genre: komedie, romance
Jaar: 2002
Regisseur: Danièle Thompson
Cast: Juliette Binoche, Jean Reno, Sergi López
Land: Frankrijk, Verenigd Koninkrijk
Speelduur: 91 minuten
Blue Moon
Second Victims (Det Andet Offer)
Eternity
Bardot
