Champagne Problems 

Ambitie is het handelsmerk van Sydney Price (Minka Kelly): ze wil hogerop, sneller en liefst zonder al te veel scrupules. Wanneer haar werkgever haar naar Parijs stuurt om nog vóór Kerstmis een familie-champagnehuis op te kopen, twijfelt ze geen seconde. Sydney wil koste wat het kost Château Cassell acquireren, alsof het om een Black Friday-deal gaat. Alleen blijkt het domein niet weerloos want er liggen meerdere wijngaardkapers op de loer. De overnamegesprekken verlopen in Cassells privé-kasteel waar er kerstlichtjes fonkelen in de kerstboom, maar er onder liggen onverwachte uitdagingen ingepakt klaar voor de gasten.

Alsof dat zakelijke mijnenveld nog niet volstaat, botst Sydney in Les Étoiles, een rustieke boekenwinkel – doe vooral geen moeite om deze plek in de lichtstad op de zoeken want die bestaat helemaal niet – op Henri Cassell (Tom Wozniczka) een charmante en welgemanierde bon gosse, gezegend met Franse melancholie die in romcoms automatisch tot verliefdheid leidt. Dat hij toevallig de zoon is van Hugo Cassell (Thibault – Im Westen nichts Neues en The Tunnel – de Montalembert), de eigenaar van het champagnehuis dat ze moet ‘opslokken’, is uiteraard geen toeval, maar loepzuivere scenario-economie. Liefde en neoliberalisme ontmoeten elkaar onder de zeemzoete mistletoe.

Netflix slijt Champagne Problems als kerstfilm, maar Kerstmis fungeert hier vooral als sfeervol tafelkleed. Toegegeven, er zijn inderdaad kerstbomen, lichtslingers en zelfs glühwein al is dat toch wat een curieuze keuze in een omgeving waar men geacht wordt met flûtes te negotiëren en te toosten. De feestdagen zijn aanwezig zoals achtergrondmuzak in een lift: herkenbaar, maar zonder echte invloed op wat er gebeurt. Opvallender is wat de prent níét doet, want de champagnewereld wordt nauwelijks uitgespeeld als luxueus of decadent gegeven. Geen overdaad, geen glitter en geen roes. Dit is dus lauwe champagne, keurig geserveerd, maar zonder uitnodigende schuimkraagje.

De humor moet het hebben van vaten vol nationale doch karikaturale stereotypen waar bovendien gretig wordt uit getapt. Volgens de filmmaker kennen Amerikanen het verschil niet tussen champagne en crodino, zijn Duitsers wandelende hoogblonde parodieën van orde en ernst, hebben Italianen het enkel over met champagne-overgoten feestjes en praten Fransen altijd in beleefde doch passieve adagio’s. Het probleem is niet dat de clichés worden gebruikt, maar dat ze zelden pittig borrelen. De grappen blijven hangen op het niveau van een internationale bedrijfsworkshop over culturele verschillen: veilig, herkenbaar en vooral ongevaarlijk.

Regisseur en scenarist Mark Steven Johnson (Love in the Villa, Ghost Rider, When in Rome, Love, Guaranteed) weet intussen perfect hoe dit soort kluchten werkt en dat is meteen het probleem. Alles loopt zoals verwacht, elk obstakel dient om meteen daarna weer netjes te worden opgeruimd. Minka Kelly ( (500) Days of Summer, Euphoria) en relatieve nieuwkomer Tom Wozniczka spelen gelukkig overtuigend genoeg om de romance geloofwaardig te maken, maar de dialogen zijn zelden pittige oorwurmen. Vonken of vuur krijgen we ook niet geserveerd. Zelfs wanneer de film voorzichtig mikt op culturele uitwisseling of morele twijfel wordt de karige uitdieping snel weer weggegoten in functie van het happy end.

Champagne Problems (vrij vertaald: luxe-problemen) is daarmee het cinematografische equivalent van een plichtmatige toost: je heft het glas, glimlacht beleefd en vergeet het moment zodra het voorbij is. Niet storend, niet beschamend, maar ook niet prikkelend. Een routineuze, voorspelbare en langzaam wegsmeltende kerstfilm die niemand tegen de borst stuit, maar ook niemand echt in een prettige roes brengt. Wie op zoek is naar schuimende romantiek of een bijtende satire, zal merken dat de kurk hier wel loskomt, maar de fles nooit echt laat ploffen. Prosit!

Genre: komedie, romantiek, kerstmis
Jaar: 2025
Regisseur: Mark Steven Johnson
Cast: Minka Kelly, Tom Wozniczka, Thibault de Montalembert, Astrid Whettnall, Sean Amsing
Land: USA
Speelduur: 99 minuten