Father Mother Sister Brother 

Le nouveau Jim Jarmusch est arrivé. Onlangs kwam de indiemaestro nog in het nieuws omdat hij net als George Clooney de Franse nationaliteit wenst te bekomen. In zijn drieluik situeert hij het laatste deel over een tweeling in Parijs. Skye (Indya Moore) en Billy (Luka Sabbat) ontmoeten elkaar in de lichtstad (die Jarmusch verrassend en toch herkenbaar in beeld brengt) om nog even te vertoeven in het appartement van hun ouders die net gestorven zijn. De sister en brother halen op een minzame manier herinneringen op en stellen zich vragen bij hun identiteit. Dat doen impliciet alle personages uit de film, al is het finale deel minder wrang en ongemakkelijk dan de eerste twee. De broer en zus trachten in tegenstelling tot de andere familieleden in de kroniek zich niet anders of beter voor te doen dan ze zijn.

Openen doet Jim Jarmush met ‘Father’ waarin een andere broer en zus, vertolkt door respectievelijk Adam Driver en Mayim Bialik (bekend van de serie The Big Bang Theory) na lange tijd nog eens een bezoek brengen aan hun vader, weduwnaar Tom Waits die wat sukkelde met problemen van diverse aard. Waits mag wat ons betreft een Oscarnominatie krijgen voor beste bijrol. Ofschoon de verfrompelde, mompelende, chaotische man misschien dicht bij Waits’ eigen al dan niet gecreëerde mythe staat, speelt hij hier de meer ingetogen Driver en Bialik net niet naar huis. Daarvoor weten beide jongere acteurs hun rollen te goed in te vullen. Van Tom Waits wordt door zijn imposante muziekcarrière vaak vergeten wat een ijzersterk acteur hij wel is. We zagen hem in briljante bijrollen in films van Françis Ford Coppola: The Outsiders, The Cotton Club, Bram Stoker’s Dracula en last but not least in Rumble Fish. Hij speelde eerder al in twee andere episodefilms van Jarmusch, Night On Earth en Coffee and Cigarettes (waarin hij wervelend weerwerk kreeg van Iggy Pop). In een huis clos met drie zagen we hem naast Benigni en Lurie in Down By Law, toen Jarmusch nog zwart wit tinten prefereerde. Ten slotte, in Mystery Train speelde hij een radio-dj. Adam Driver zit inmiddels ook al aan zijn derde samenwerking met Jim Jarmusch. In Paterson (waar de nieuwe film bij aansluit) bewees Driver moeiteloos te passen in het wat weirde universum dat de regisseur steeds weet te genereren. In de over the top zombieprent The Dead Don’t Die liep Driver allerminst verloren. Niets is wat het lijkt zal blijken op het eind van segment ‘Father’.

Dat geldt ook enigszins voor ”Mother’, waarin Charlotte Rampling haar uiterst uiteenlopende dochters Cate Banchett en Vicky Krieps op jaarlijkse theevisite krijgt. Elk op hun manier willen de dochters weinig over zichzelf kwijt en in slechts enkele scènes weet Jarmusch duidelijk te maken hoe de vork aan de steel zit en hoe verschillend de beide zussen wel mogen wezen. De oncomfortabele situaties worden in ‘Mother’ zo ten top gedreven dat het ons gezelschap tijdens de film bijna welletjes werd, lees ondraaglijk. De haast gevoelloze kille moederrol lijkt Rampling op het lijf geschreven. Krieps acteert steeds uitmuntend. Dat zagen we al in Phantom Thread waar het grote publiek met haar kennismaakte. Cate Blanchett bewijst andermaal een van de grootste actrices van haar generatie te zijn. Ditmaal verwordt ze, ontdaan van alle mogelijke glamour, tot een seut. Dat ze alles kan spelen bewees ze eerder in de episode ‘cousins’ uit Coffee and Cigarettes waar ze de twee rollen op zich nam.

Jim Jarmusch besloot de luiken niet -inmiddels wat cliché- te verbinden door personages opnieuw te laten opduiken tenzij de skateboarders (vintage Jarmusch). Hier zijn de linken thematisch en in gelijkaardige objecten, situaties of uitspraken te ontwaren. Een Rolex zal u vanaf nu steeds doen glimlachen.

Voor de muziek stond Jarmusch opnieuw zelf in, maar ditmaal niet onder de noemer Sqürl. In 2022 trad zijn band Sqürl op tijdens het verjaardagsfeest van het muzieklabel Sacred Bones Records. Daar kwam Jarmusch in contact met Anika, die er ook optrad. Samen met die Brits-Duitse duivel doet al (journaliste, activiste, muziekpromotor, muzikante) begon hij te improviseren nadat ze eerder een cover van These Days van Jackson Browne opnamen, eerder al briljant vertolkt door Nico. Je zou zweren Nico te horen, zo fel gelijkend klinkt Anika’s stem. Jarmusch wou één bestaand nummer op de soundtrack: Spooky van Dusty Springfield maar Anika wist hem te overtuigen om ook daar een reprise van te maken. De hele soundtrack werd zo meesterlijk dat hij zich ertoe leent om te beluisteren, los van de beelden.

Omwille van het vernuftige scenario en de vindingrijke regie, de absolute topvertolkingen en de bejubelde soundtrack won Jim Jarmusch terecht de Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië. Al dan niet te bekijken samen met familieleden.

Genre: drama, komedie
Jaar: 2025
Regisseur: Jim Jarmusch
Cast: Cate Blanchett, Charlotte Rampling, Vicky Krieps, Adam Driver, Tom Waits, Mayim Bialik, Indya Moore, Luka Sabbat, Sarah Greene, Françoise Lebrun
Land: Verenigde Staten
Duur: 110 minuten