The Chronology of Water 

Onze favoriete film van het Film Fest Gent 2025 was het langspeelfilmdebuut van Kristen Stewart. Ze opteerde ervoor de roman The Chronology Of Water: A Memoir van Lidia Yuknavitch te verfilmen, een non-lineair verhaal van een jonge vrouw die aan haar weinig benijdenswaardige kindertijd tracht te ontsnappen via een sportbeurs. Trauma gooit roet in het eten en heil wordt gezocht in de literatuur. Imogen Poots is weergaloos als Lidia.

Kristen Stewart koos na haar sterrendom door de Twilight-reeks voor een gevarieerd parcours. Zo werkte ze meerdere malen samen met Olivier Assayas (Clouds of Sils Maria waarvoor ze een César won en Personal Shopper) en was te zien inCertain Women van Kelly Reichardt en Spencer van Pablo Larrain, waarvoor ze een Oscarnominatie kreeg. Een recentere krachtige vertolking gaf ze in Love Lies Bleeding. Niet verwonderlijk dus dat ze voor haar langspeelfilmdebuut meer dan de indietour opging.

In een Director’s statement verklaarde Kristen Stewart hoe ze, toen ze in 2017 zo’n 40 bladzijden had gelezen van Lidia Yuknavitch’s The Chronology of Water, een fysieke reactie kreeg en onmiddellijk haar team opbelde met de vraag haar in contact te brengen met de schrijfster. De verfilming van het boek zou het koste wat het kost haar debuut als regisseur worden.

Zeker tijdens het eerste deel van de film weet je als kijker amper wat je overkomt. De beelden lijken onder stroom te staan, ogen fragmentarisch met scènes die in elkaar overgaan voor ze eindigen waarop we dan teruggevoerd worden naar het einde van een eerdere scène. Flashbacks wisselen flashforwards af. De hele film lijkt een onheilspellende dopetrip waarop Stewart net zoals Lidia in haar boek je stukjes uit het leven in flarden gescheurd aanreikt, die je zelf weer mag reconstrueren of assembleren. Thema’s als misbruik en daaropvolgend trauma en hoe die het geheugen en de herinnering teisteren of vormgeven zijn zowat de floue lijn doorheen de film. Fluisterende stemmen en onheilspellende geluiden zorgen voor een onwereldse klankband en Stewart maakt Terrence Malick jaloers door haar gebruik van de voice-over.

Liefst 8 jaar werkte Stewart aan het script dat zo’n 500 versies kende. Voor haar is The Chronology of Water een uitnodiging om getuige te zijn van lelijkheid en schaamte maar met het besef dat jouw lichaam en verhaal jou toebehoren. Ze omschrijft de vrouwelijke ervaring als een geheim en nodigt uit om te stoppen met verstoppen. Zolang vrouwen bestaan werden ze bevolen stil te zijn en een diepe schaamte mee te dragen.

Stewart beklemtoont het belang van te begrijpen dat herinneringen geen feiten zijn en te erkennen dat perspectieven wijzigen. Haar film is als het spel van de hete aardappel. Ze hoopt dat kijkers de zaal verlaten met het besef dat je eigen stem terug eisen, door te schrijven, door kunst of door gewoon je verhaal te vertellen, een daad van radicale macht en kracht is. Als iets of iemand je pijn doet, heb je de kracht van je stem.

Die stem vond de Britse actrice Imogen Poots al een tijdje geleden. Ze wisselt net als Kristen Stewart hypercommerciële prenten af met kleinere cinefiele films zoalsA Late Quartet, Knight of Cups ofJimi: All Is By My Side. Zonder enige twijfel kreeg ze met The Chronology Of Water haar meest veeleisende rol voorgeschoteld. Misschien zag u haar ooit in Frank & Lola, een neo-noir waarin ze weerwerk gaf aan Michael Shannon. Haar getormenteerde Lola komt een tikkel in de buurt van wat ze in The Chronology Of Water uitdiept. Ze draagt niet alleen de hele film maar speelt tijdens zowat elke scène iedereen naar huis. We waren haast vergeten dat er ook verdienstelijke vertolkingen waren van Tom Sturridge, Earl Cave, Thora Birch en vooral een heel onverwachte Jim Belushi als schrijver Ken Kesey, u weet wel vanOne Flew Over The Cuckoo’s Nest en last but not least een kleine maar krachtige rol van Kim ‘Sonic Youth’ Gordon. Die zal de originele soundtrack van Paris Hurley best weten smaken. Cinematograaf Corey C. Waters beelden zijn al even ongezien, met de meest bedwelmende waterscènes als technische hoogstandjes.

Kristen Stewart voelde zich als een ‘rebel yell’ tijdens het filmen. Het was alsof ze zich door het boek bij een verrukkelijk vuur wou aansluiten. “Sommige kunstwerken moedigen aan om je eigen stem te vinden”, zei ze daar al over. Dat geldt evenzeer voor Stewarts feministische film met punk attitude. Na het bekijken van deze film wil elke creatieveling (in welke zin dan ook) aan de slag net zoals Stewart na het lezen van het boek.

The Chronology of Water is een heuse filmervaring, fysiek en zintuiglijk en o zo mentaal, een ervaring die je lijf en leden beroert en je met verstomming zal achterlaten. Wij ondervonden nog eens waarom we van alle kunstvormen cinema prefereren. Het is zoals Kristen Stewart het zelf al uitlegde het medium dat het dichtste benadert hoe het geheugen op een onderbewuste manier in ons lichaam leeft. I’ll leave you with that.

Genre: drama, komedie
Jaar: 2025
Regisseur: Kristen Stewart
Cast: Imogen Poots, Andy Mingo, Jim Belushi, Earl Cave, Thora Birch, Kim Gordon, Michael Epp
Land: Verenigde Staten
Duur: 128 minuten