Flight of the Phoenix 

Ruim zestig jaar geleden scoorde producer/regisseur Robert The Dirty Dozen Aldrich een dikke hit met The Flight of the Phoenix. Superster James Stewart schitterde in deze succesvolle avonturenprent. In de geüpdate versie van John Moore, de voormalige assistent van Neil Jordan en Jim Sheridan, is Dennis Quaid de held van dienst, maar die mist het talent en de uitstraling van zijn illustere voorganger.

Frank Towns (Quaid) is een zelfverzekerde piloot en cynische gezagvoerder van een enorm cargovliegtuig. Hij wordt ingehuurd om een bende recent ontslagen stoere olieboorders terug naar huis te vliegen. De stemming onder de arbeiders is niet bepaald opgewekt, maar medeleven kent Towns niet. Hij wil de vervelende klus gewoon zo snel mogelijk klaren. Towns negeert de waarschuwingen van zijn navigator en vliegt onbesuisd doorheen een gigantisch onweer. De storm blaast het ijzeren gevaarte gedeeltelijk stuk en in minder dan geen tijd crasht het vliegtuig in de eindeloze Gobi-woestijn. De kans dat het gezelschap gered wordt, is miniem. Wanneer Towns toch beslist om te wachten op hulp, beweert een duister passagier dat hij uit de wrakstukken een nieuw vliegtuig kan bouwen. In de verzengende hitte en met een beperkte hoeveelheid proviand, hoopt de kibbelende troep dat het vliegtuig als een feniks (de Phoenix uit de titel) uit zijn as zal herrijzen.

In tegenstelling tot het origineel is deze remake absoluut geen boeiende karakterstudie en missen de stereotiepe personages elke psychologische diepgang. Dit matig entertainende overlevingsdrama is dan ook niet spannend of origineel en Moore is duidelijk niet vies van clichés en goedkope kolder (de opgewekte dansscène op Hey Ya van Outkast is ridicuul). Het flinterdunne scenario wordt gecamoufleerd door middelmatige actiescènes en niet functionele muziek die bovendien haaks staat op het verhaal (explosief geweld ensceneren op het intieme ritme van Massive Attack is niet bepaald spits te noemen). Een bende radeloze slachtoffers hard laten zwoegen (waar halen ze toch al dat materiaal vandaan?) in onmenselijke omstandigheden zonder dat iemand uitgeput raakt of moe wordt, is daarenboven weinig geloofwaardig. Gelukkig is de landschapsfotografie knap, zijn de ‘stormachtige’ digitale effecten verzorgd en presteert de fel onderschatte Giovanni Ribisi in de rol van egotrippende nerd alweer op heel hoog niveau. Bekkentrekker Dennis Quaid steekt echter best z’n kop in het zand en de liefhebbers van avontuurlijk amusement boeken beter een andere vlucht.

Genre: actie, avontuur, drama, romance, thriller
Jaar: 2004
Regisseur: John Moore
Cast: Dennis Quaid, Miranda Otto, Giovanni Ribisi
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 113 minuten