On Swift Horses 

Jacob Elordi dé man van het moment noemen is zeker geen understatement. Zo vertolkte de rijzige Australiër het monster in Guillermo del Toro’s versie van Frankenstein, smacht Margot Robbie momenteel naar hem in Wuthering Heights en is hij binnenkort te zien in het slotseizoen van het geprezen Euphoria. Tussendoor kan je hem ook aantreffen in On Swift Horses, een kleinere Amerikaanse productie die je inmiddels als homerelease kan aanschaffen.

On Swift Horses neemt ons mee naar het naoorlogse Amerika van de jaren ’50. Muriel (Daisy Edgar-Jones) en Lee (Will Poulter) ogen voor hun omgeving als een perfect en gelukkig koppel. Ze wonen voorlopig nog samen in Kansas, in het ouderlijke huis van Muriel, maar vooral Lee staat te springen om de grote stap richting San Diego te zetten en daar het klassieke huisje-tuintje-boompje-beestje-patroon te voltooien. Muriel heeft het moeilijker om zich in het korset van de typische fifties-vrouw te hijsen, maar geeft uiteindelijk schoorvoetend toe.

Ook Lee’s broer Julius heeft het lastig om zich naar de verwachtingen van de buitenwereld te schikken. De net uit Korea teruggekeerde oud-strijder trekt doelloos door de Verenigde Staten en overleeft dankzij zijn goktalent. Een eigenschap die hem naar het opkomende oord des verderf Las Vegas brengt, waar de zwijgzame jongeman eindelijk een vorm van stabiliteit lijkt te vinden.

De realiteiten van Muriel en Julius mogen dan ogenschijnlijk ver uit elkaar liggen, toch vertonen ze opvallend veel gelijkenissen. Overeenkomsten die de twee protagonisten ook opmerken bij hun eerste ontmoeting, maar nooit letterlijk uitspreken. Ze voelen een verbondenheid die ze de komende maanden en jaren voortzetten via korte telefoongesprekken en klassieke brievenpost. Julius leert Muriel bovendien de kneepjes van het gokken, en definieert zo meteen ook de centrale metafoor waarop de film steunt: het risicovol inzetten aan de pokertafels en bij de paardenrennen weerspiegelt hoe beiden met hun verlangens en gevoelens omgaan.

Waar Lee niet verder komt dan een sympathiek personage met oogkleppen op, werken Elordi en Edgar-Jones zich nadrukkelijk in de schijnwerpers. Hij als een kwetsbare man die zijn pokertegenstanders dan wel kan bedriegen, maar in werkelijkheid op zoek is naar aanvaarding en houvast. Zij als een vastberaden vrouw wier vrijheid door de geldende normen sterk wordt ingeperkt en die haar ware zelf nog moet ontdekken.

Dat doen ze in een omgeving die, ondanks het beperkte budget, zowel productioneel als cinematografisch prachtig wordt weergegeven. De twee verhaallijnen krijgen elk een eigen kleur en intensiteit, waardoor je ze haast als boven- en onderwereld kan beschouwen, maar ze blijven tegelijk trouw aan de Americana van het tijdperk. De camera legt niet alleen de fraaie landschappen van California mooi vast, maar heeft ook oog voor de emoties en non-verbale signalen van de personages. Alles wordt zorgvuldig en zonder haast in beeld gebracht.

On Swift Horses, gebaseerd op de gelijknamige roman van Shannon Pufahl, dendert niet met een rotvaart voorbij maar kiest bewust voor een gezapig ritme. Regisseur Daniel Minahan observeert in zijn speelfilmdebuut vooral en probeert niet alles te verklaren. Samen met scenarist Bryce Kass bouwt hij de personages geleidelijk op en weet hij hun dualiteit treffend te vatten. Een film dus voor liefhebbers van sluimerende cinema met de handrem op.

Genre: drama, romance
Jaar: 2024
Regisseur: Daniel Minahan
Cast: Jacob Elordi, Daisy Edgar-Jones, Will Poulter
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 119 minuten