She Hate Me 

She’s Gotta Have It uit 1986 lanceerde Spike Lee meteen naar de frontlinie van de Amerikaanse Black New Wave-cinema en katapulteerde hem tussen de sterren aan het toen nog uitsluitend blanke filmfirmament. Sindsdien maakte dit hyperkinetische en kritische Afro-Amerikaanse fenomeen nog een trits meesterwerken – joints, zoals hij ze zelf noemt – zoals Do the Right Thing, Malcolm X, Clockers, 25th Huor en de onuitgegeven fascinerende documentaire A Huey P. Newton Story. Helaas laat hij met regelmaat ook een ferme steek vallen, zoals met Crooklyn, Bamboozled of Girl S. Het is jammer, maar met She hate Me, sloeg hij opnieuw de bal mis.

Centraal staat John Henry ‘Jack’ Armstrong, een jonge hoofdbiotechnoloog met een Harvard-diploma. Als ambitieuze yuppie werkt hij zich te pletter voor de veeleisende bazen van een invloedrijke megafirma. Op een avond komt hij een mogelijke fraude op het spoor en wordt hij de volgende ochtend koudweg de deur gewezen. Zwaar aangeslagen klaagt hij zijn oversten aan en meteen start er een diepgaand federaal onderzoek. Jack wordt gebrandmerkt als de ‘verklikker’ en vindt nergens nog werk. Zijn betaalkaarten worden geweigerd en ook zijn zuur verdiende spaarcenten worden geblokkeerd. Radeloos doolt hij door de straten en zijn hippe levensstijl verdwijnt langzaam als sneeuw voor de zon. Wanneer zijn vroegere bloedmooie ex-vriendin Fatima, een gewiekste zakenvrouw en ondertussen lesbisch, met geld zwaait om haar en haar nieuwe vriendin Alex zwanger te maken, staat hij moreel en ethisch voor een moeilijke keuze. Jack zwicht tenslotte voor Fatima’s mooie ogen en haar set onvermurwbare handtastelijkheden. In een mum van tijd staan ettelijke lesbiennes met een kinderwens aan te schuiven om gebruik te maken van zijn ‘vruchtbare’ diensten. Jacks vroegere werkgevers spelen uiteraard gehaaid in op zijn onorthodoxe voortplantingstechnieken en proberen op een slinkse manier het corruptieschandaal alsnog in te perken.

Spike Lee is zowel een getalenteerde, gedreven criticaster als een ondeugende, nonchalante bengel. Zijn integrale filmoeuvre is trouwens een schooltypische illustratie van ‘s mans dualiteit. Pareltjes en flops wisselen elkaar met een consequente regelmaat af. In She Hate Me probeert hij zijn binaire handelsmerk te versmelten tot één gesmaakt geheel en precies daar loopt het grondig fout. She Hate Me ontvouwt zich doorheen twee grote verhaallijnen: de reflectie over de witteboordencriminaliteit en de politieke corruptie is gevat en geloofwaardig, de holebispielerei en het seksueel alternatief geleuter daarentegen is van een belachelijk en ondermaats niveau. De film is een onevenwichtige mix van ernst en satire en het zijn de bijzonder leuke cameo’s van Woody Harrelson in de huid van de labiele directeur, Brian Dennehy als de karikaturale chairman, John Turturro als Don Godfather Bonasera, Monica Bellucci als de zwangere gangsterdochter en de uitstraling van het lesbische koppel Kerry Washington en Dania Ramirez, die ervoor zorgen dat je deze Spike Lee joint niet haat.

Genre: satire, komedie, romance
Jaar: 2004
Regisseur: Spike Lee
Cast: Anthony Mackie, Kerry Washington, Ellen Barkin, Monica Bellucci
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 138 minuten