Schultze Gets the Blues 

Schultze is een introverte, bolbuikige, eenvoudige en ongehuwde voormalige Oost-Duitser van middelbare leeftijd. Hij woont in een ingedommeld dorp en werkt zich dagelijks uit de naad in de nabijgelegen zoutmijn. In zijn vrije uren werpt hij vredig een hengeltje, zuipt hij zich in het gezelschap van zijn kameraden Jürgen en Manfred lazarus op café en speelt hij ingetogen op zijn accordeon. In navolging van zijn overleden vader, entertaint hij met zijn muziek de bejaarden in het triestig buurthuis. Een pittige polka kleurt immers je dag. Wanneer de drie kleurloze working class zero’s vroegtijdig met pensioen worden gestuurd, slaat de verveling toe. Ze proberen hun tijd nuttig op te vullen maar dat lijkt een onbegonnen opdracht. Het leven van de drie zwijgzame musketiers verliest zijn glans en is in perfecte harmonie met de grauwe hemel. Op een dag als een ander is Schultze plots totaal van zijn melk wanneer hij op de radio een flard zydecomuziek hoort. Dit aanstekelijk en swingend ritme uit de zwoele moerassen van Louisiana laat hem niet meer los. Gefixeerd probeert hij ijverig de traditionele Duitse tweekwartsmaat af te leren en het Cajungeluid uit zijn accordeon te toveren. Na veel geduld en oefening versnellen zijn traditionele polka’s tot pittige walsjes en wijst de goegemeente hem met de vinger. Desalniettemin laat de aanstekelijke Cajuncultuur hem niet meer los en schuiven zijn vroegere werkmakkers aan voor een zelfbereid jambalaya-dineetje. Paniek alom in de lokale muziekclub. Als Schultze zich muzikaal niet kan gedragen zoals de traditie het voorschrijft, komt de aankomende jubileumviering danig in het gedrang. De dorpsmuzikant staat voor een moeilijke keuze: of hij wordt terug de oude of hij klust ferm bij om zo zijn vliegtuigticket naar het diepe zuiden van de States te bekostigen. Hoe de verdere levensloop van de zwijgzame man met Cajun in de vingers verder verloopt, verklappen we uiteraard lekker niet.

Ofschoon Schultze Gets the Blues wordt bevolkt door pure antihelden is het een heel humane, bitterzoete en gortdroge komedie die op tal van internationale filmfestivals terecht in de prijzen viel. Michael Schorr is een rasechte documentairemaker en dat zie en voel je voortdurend in dit bekoorlijk langspeelfilmdebuut. Wars van enige pathetiek of zwaarmoedigheid focust de regisseur fijnzinnig op de emotionele implosie die deze simpele mens van vlees en bloed beleeft en dat werkt uitstekend. Voor je het goed beseft, heb je een hoge dosis empathie voor dit aanvankelijk niet zo aantrekkelijke hoofdpersonage. Met veel oog voor detail, een flinke dosis kurkdroge humor, veel talent voor compositie, uitstekend camerawerk en een strakke acteursregie, slaagt Schorr er voortreffelijk in om het totale tegendeel te schetsen van de fel gehypte American Dream. Een vervoerende tragikomedie en het is heus niet alleen Schultze who gets the blues.

Genre: Komedie, drama, muziek
Jaar: 2003
Regisseur: Michael Schorr
Cast: Horst Krause, Harald Warmbrunn, Karl-Fred Müller
Land: Duitsland
Speelduur: 114 minuten