Starship Troopers 3: Marauder 

De held van planeet P, John Rico, is terug! Al staat zijn reputatie plots weer op het spel. Gestationeerd op de planeet Roku San zorgt de komst van de luchtmaarschalk voor heel wat opwinding. Maar wanneer het conflict op de planeet plots omslaat en de Federatie gezichtsverlies lijdt, is het Rico’s nek die een strop riskeert – tot hij de ideale kandidaat blijkt voor een reddingsmissie.

Wanneer een grote verandering niet aanslaat, is een terugkeer naar wat wél werkte meestal een veilige gok. Zo dachten de makers van het derde deel van Starship Troopers er ook over. Waar Hero of the Federation besloot de horrorkaart te trekken, gooit Starship Troopers 3: Marauder het stuur opnieuw volledig om en brengt de reeks terug naar bekend terrein, aan de zijde van een vertrouwd gezicht.

Onder regie – en uit de pen – van de schrijver van de originele film belanden we opnieuw aan de frontlinie naast Casper Van Dien als John Rico. De actie is weer bombastischer, met vooral in de eerste helft van de film een grote focus op slagveldgevechten, en er is opnieuw meer aandacht voor het leven binnen de Federatie. Zowel op de kolonisatieplaneet als op Aarde krijgen we een kleine rondleiding in hoe alles er achter de schermen aan toegaat, welke politieke intriges er spelen en welke belangen de bevolking ’s nachts werkelijk wakker houden.

Ook qua stijl zoekt Marauder veel meer toenadering tot de jaren-90-klassieker dan deel twee deed. Zo kun je eigenlijk niet ontsnappen aan de uitgesproken terugkeer van de oorlogssatire. Een nieuwe lading kolen is in de ovens van de propagandamachine gegooid, en die draait weer als vanouds. Het begint met ditmaal wél geslaagde Citizen United Federation-infomercials, die de eigenlijke horrors van het regime verbloemen tot ultrapatriottische daden. Ook binnen het leger zelf zien we veel eensgezindheid en een oprechte overtuiging dat hun verdelgingsmissie een nobele zaak is.

Niet dat dit wil zeggen dat alle ideeën uit deel twee op een verre, afgelegen planeet zijn achtergelaten. Er wordt dan wel meer aansluiting gezocht bij de originele visie van de franchise, het kind wordt niet met het badwater weggegooid. Nergens valt dat meer op dan bij het insectenleger. Nog steeds wordt de horde aangevoerd door de inmiddels iconische Arachnids, maar de variatie aan insecten is alleen maar toegenomen met de nodige nieuwe soorten, zoals de Scorpion en de Bombardier.

Verder zijn muitende gedachten, zoals die van de soldaat uit Hero of the Federation, nu zo wijdverspreid dat publieke executies zijn uitgegroeid tot een televisieprogramma, bedoeld om de bevolking weer op andere gedachten te brengen. Het zijn allemaal ingrediënten waarmee de eenmalige regisseur aan de slag gaat om een nieuw popcornverhaal uit de grond te stampen dat wel degelijk als Starship Troopers aanvoelt.

Dus op papier zou dit het recept moeten zijn voor een ideale sequel. Graag hadden we ja gezegd, maar dan zouden we liegen. Een leuk script krijgt namelijk niet altijd een passend budget. Zonder bioscooprelease was het beschikbare geld een pak krapper, en nergens zie je dat sneller dan bij de effecten. Waar de close-up gore-effecten nog behoorlijk werken, is het bij de grootschalige conflicten toch vaak huilen met de pet op.

Het is echter niet alleen geld dat de film tekortkwam. Ook de nuance had beter gekund. Satire is een delicate balans, en hier maken de makers net iets te veel uitschuivers, waardoor het soms eerder als een parodie begint aan te voelen. Nee, Starship Troopers 3: Marauder is een verdienstelijke budgetpoging voor een derde deel, maar staat nog enkele lichtjaren verwijderd van een echt droomvervolg.

Genre: sciencefiction, actie, satire
Jaar: 2008
Regisseur: Edward Neumeier
Cast: Casper Van Dien, Jolene Blalock, Stephen Hogan, Boris Kodjoe
Land: Verenigde Staten, Zuid-Afrika, Duitsland
Speelduur: 105 minuten