Jumpers 

Inside Out 2 was dan wel een financiële voltreffer, toch liggen de hoogdagen van Pixar al bijna een decennium achter ons. Ook Jumpers, hun dertigste productie alweer, kan het tij niet keren, al is deze vermakelijke animatiefilm best een bioscoopbezoek waard.

De onstuimige Mabel (Piper Curda) trekt zich al van jongs af aan het lot van het dierenrijk aan. In de openingsscène zien we haar vliegensvlug alle dieren uit de klaslokalen in haar rugzak stoppen om ze weer de vrijheid te schenken. Enkel samen met haar grootmoeder, op een met mos bedekte steen aan de rand van een meertje vol leven, komt ze tot rust. Maar ook aan dat kleine gelukje komt een eind: Jerry, een gladjanus van een burgemeester met de stem van Jon Hamm, is van plan het stukje natuurpracht te laten verdwijnen om zijn ringweg rond Beaverton te voltooien. Het is aan Mabel, ondertussen uitgegroeid tot een coole anime-achtige meid, om opnieuw – zoals we uit de montage van haar jeugd leren – de confrontatie met de gewiekste politicus aan te gaan.

Per toeval stoot ze op de universiteit op het ideale hulpmiddel: haar professor (Kathy Najimy) is er tijdens een geheim project in geslaagd het bewustzijn van een mens over te brengen naar een robotbever en zo onder te duiken in de dierenwereld. Het perfecte instrument voor Mabel om alle beesten – groot en klein – te verzamelen en de plannen van de burgemeester te dwarsbomen. (De gelijkenis met Avatar is ook de makers van Hoppers – zoals de originele titel luidt – niet ontgaan, en ze benoemen dat zelf al grappend.)

In de vrije natuur geldt natuurlijk de wet van de sterkste – of in het geval van Jumpers de ‘vijverregels’ – en dat geeft deze Pixarfilm een donkerder randje dan zijn voorgangers. Wanneer Mabel een bever redt van een hongerige beer, wacht haar geen dankbaarheid maar net een – met een komische noot gebracht – berisping omdat ze de natuurlijke gang van zaken heeft verstoord.

Daniel Chong, die bij Pixar al verschillende rollen vervulde en voor Cartoon Network We Bare Bears maakte, en scenarist Jesse Andrews voegen zo een scherper element toe, maar vergeten tegelijk de emotionele laag die van de eerste generatie Pixarfilms klassiekers maakte. De dieren zijn aangenaam gezelschap, maar zijn allemaal wat dun vormgegeven. Zelfs aan de achtergrond van het hoofdpersonage mochten nog enkele bladzijden karakterontwikkeling worden toegevoegd, en haar vriendschap met de aerobicsinstructeur/beverkoning George zal niet uitgroeien tot een van de onvergetelijke vriendschappen uit de animatiegeschiedenis.

Visueel valt er op Jumpers weinig aan te merken. De computergeanimeerde beelden zien er weer voortreffelijk uit en baden in een prachtige herfstkleurenpracht. Ook het tempo zit snor. De milieubewuste animatiefilm vliegt er meteen in en schakelt in de derde act nog een versnelling hoger met een – ietwat overdreven – climax tijdens de feestelijke verkiezingsbijeenkomst van de burgemeester. Mocht Chong emotioneel wat dieper hebben durven graven en de flinterdunne karakters wat beter hebben uitgewerkt, dan waren de weinig subtiele milieubewuste boodschappen ongetwijfeld beter blijven hangen. Laten we hopen dat Jumpers toch nog een aantal Mabels in spe inspireert, maar los daarvan garandeert de film ruim honderd minuten kijkplezier.

Genre: avontuur, animatie, komedie, familie, scifi
Jaar: 2026
Regisseur: Daniel Chong
Cast: Piper Curda, Bobby Moynihan, Jon Hamm
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 104 minuten