Lichter 

Mensen zonder papieren, vluchtelingen, asielzoekers; kortom minderheidsgroepen die omwille van oorlog, politieke of sociale redenen – doorgaans nauw samenhangende begrippen – hun ontwrichte landen ontvluchten op zoek naar een beter bestaan, krijgen de laatste tijd makkelijker een filmrol dan een verblijfsvisum te pakken. De jonge beloftevolle Duitse scenarist en regisseur Hans-Christian Schmid richtte zich op een groepje moedige Oekraïense stakkers die in het westen hun gedroomde lot hopen te kunnen vervullen. Ze worden door een stel lafhartige mensensmokkelaars in het woud langsheen de Pools-Duitse grens gedropt en aan hun lot overgelaten. Nog enkel de rivier Oder vormt de natuurlijke en symbolische lijn tussen oost en west, armoede en weelde, vertwijfeling en hoop. In dit sombere niemandsland ontmoeten ze Philip, een beginnende architect die er zijn vroegere vriendin terugvindt, maar beseft dat hun romantisch verleden definitief voorbij is. Antoni, ogenschijnlijk een modale en charmante taxichauffeur, heeft dringend geld nodig om de communiejurk van zijn dochtertje te betalen. Ingo, een ontredderde zakenman, wordt beschuldigd van illegale arbeiderstewerkstelling in zijn bijna failliete matrassenbedrijfje. Een jeugdige sigarettensmokkelaar verloochent zijn familie om een vriendin uit een instelling te halen. En tenslotte is er ook Kolya, een illegale vluchteling die wordt opgevangen door Sonja, een tolk die haar vrijheid riskeert als ze hem verder wil helpen.

Misbruik van ellende en het ontluiken van onverwachte liefdes gaan vaak hand in hand wanneer men waardig tracht te overleven. Dat aan het eind van de tunnel, héél misschien, het verhoopte licht te zien zal zijn, is het enige zuchtje hoop dat deze mensen in miserabele omstandigheden nog overeind houdt. Lichter is een somber, intriest, pessimistisch, maar krachtig emotioneel overlevingsdrama. Hoewel deze gezelschapsstudie op thematisch vlak klassiek van opzet is, verkoopt Schmid je door de fragmentarische opbouw, strakke dogmastijl, pseudo-documentaire benadering, sterke psychologische anekdotiek, jump-cuts en het gebruik van een indringende camera op de schouder, een ferme uppercut die lang blijft nazinderen. De cast acteert op hoog niveau en slaagt er, dankzij een bijzonder strakke en gedreven mise-en-scène, voortreffelijk in om een trits existentiële antihelden geloofwaardig te laten overkomen. Hans-Christian Schmid was met deze ongezouten en rauwe slice of life een lichtpunt in de Duitse filmproductie.

Genre: drama
Jaar: 2003
Regisseur: Hans-Christian Schmid
Cast: Andrzej Górak, Anna Yanovskaya, Sergey Frolov
Land: Duitsland
Speelduur: 105 minuten