De hechte vriendschap en samenwerking tussen de gereputeerde Belgische realisator Frédéric Fonteyne en de verdienstelijke scenarist Philippe Blasband resulteerde in 1999 in het sterke relatiedrama Une Liaison Pornographique. Voor haar bijdrage in deze inventieve psychologische pas de deux kreeg Nathalie Baye de Prijs voor de Beste Actrice op het Filmfestival van Venetië. De appel valt inderdaad niet ver van de boom want Laura Smet – de bevallige dochter van La Baye en Johnny Halliday- vertolkt in La Femme de Gilles, een van de hoofdrollen.
De film opent met een visueel overweldigende scène van arbeiders die in bloedhete hoogovens tegen een zee van kolkend ijzer, hard labeuren. Meteen is duidelijk dat het verhaal zich afspeelt in het arbeidersmilieu, meer bepaald in de interbellumperiode (circa 1930) en dat alles draait rond Elisa, jawel, La Femme de Gilles. Hij brengt brood op de plank en is materieel verplicht om mee te draaien in de ploegendienst, want Elisa is zwanger van een derde kindje. Elisa ontfermt zich plichtsgetrouw over de kinderen, zorgt ijverig voor het immer drukke huishouden en dagelijks wacht ze gedwee op het moment dat haar Gilles moe thuis komt. De zon schijnt buiten, het modale gezin is gelukkig en met de komst van de nieuwe baby ziet ook de toekomst er bijzonder rooskleurig uit. Af en toe krijgt Elisa wat hulp van haar jongere en mondaine zus Victorine. Zij werk, in de stad en is in alles de tegenpool van haar introverte, teruggetrokken zus. Naargelang de seizoenen keren, verandert de milde Elisa in een achterdochtige echtgenote. Ze heeft het vermoeden dat Victorine haar beminde Gilles in haar verleidelijke netten wil strikken. Maar de fantasie van een hoogzwangere vrouw slaat soms overbodig op hol. Wanneer ze op een dag ontdekt dat haar vermoedens keiharde realiteit zijn, voert ze een innerlijke strijd om haar gezin bijeen te houden. Deze zelfopofferende en emotioneel verscheurende beslissing vergt het uiterste van haar, maar ze geeft niet op tot ze opnieuw La femme de Gilles is.
Deze Belgische, Franse en Luxemburgse coproductie is een moedige adaptatie van de in 1937 gepubliceerde gelijknamige roman van de Belgische Madeleine Bourdouxhe, romancier en secretaris van de Libre Académie de Belgigue (Luik 1906 – Brussel 1996). Respectvol behouden Fonteyne en Blasband zoveel mogelijk de geest en de thematiek van de novelle, maar precies daar knelt het schoentje. Dit vrouwenportret komt immers oubollig en totaal voorbijgestreefd over en laat Elisa’s leed je Siberisch koud. Toegegeven de fotografie is knap, de kostuums zijn verzorgd, de tijdsreconstructie is voortreffelijk, de soundtrack bijzonder functioneel, de vertolkingen – in het bijzonder van Laura Smet – zijn meer dan behoorlijk en over de regie niets dan lof, maar toch is dat niet voldoende om een emotioneel, psychologisch en sociaal overtuigend en sterk liefdesdrama op te leveren.
Genre: drama
Jaar: 2004
Regisseur: Frédéric Fonteyne
Cast: Emmanuelle Devos, Clovis Cornillac, Laura Smet
Land: België, Frankrijk, Luxemburg, Italië, Zwitserland
Speelduur: 103 minuten
