Na jaren van kwalitatieve impasse (Wall Street: Money never Sleeps, W., World Trade Center, Alexander), sloeg de voormalige linkse rebelfilmer Oliver Stone (Born on The Fourth of July, JFK), weer loeihard toe met de vette misdaadthriller Savages.
Stone’s ranzige worp is gebaseerd op de gelijknamige crimi-bestseller van Don Winslow. Wat Stone aantrok in deze crimeroman ligt voor de hand: stoere, ongecontroleerde, dubieuze personages die wild en onverbiddelijk rond zich heen schoppen in een corrupt, smeuïg en virulent drugsmilieu. Fideel aan het boek wordt het stevig verhaal uit de doeken gedaan via de voice-over van Ophelia, een blonde stoot die stoutmoedig het bed deelt met Chon en Ben, twee viriele Afghanistanveteranen die in het zonovergoten Californië een poenpakkende wietplantage runnen.
Geen donker wolkje aan de helblauwe hemel tot een Mexicaans drugskartel onder schrikbewind van hotchick Elena, beslist om het handeltje van de surfboys over te nemen. De eigengereide hengsten laten niet zomaar over zich lopen en rasbitch Elena stuurt haar moorddadige handlangers op oorlogspad. De war on drugs barst in alle hevigheid los en het bloed druipt in liters van het scherm.
Savages was eindelijk terug een imponerende en fascinerende Stone-prent die volledig in de lijn ligt van U-Turn en Natural Born Killers en niemand onverschillig zal laten. Stone rijt opnieuw vlijmscherp de Amerikaanse met drugs geïnfecteerde onderbuik op een spannende, wervelende, actievolle en lekker campy manier open. De controversiële filmmaker kiest hier voor een doeltreffende hypergestileerde stijl waarvan een ongeziene energie uitgaat.
Stone filmt ook met een opvallende flair: felgekleurde beelden, snelle montages en een bijna hallucinante sfeer die dit bloederig drama een soort zwoele, broeierige intensiteit meegeeft. De Californische stranden en luxueuze villa’s contrasteren scherp met de brute wereld van kartelgeweld, waardoor Stone een voortdurende spanning weet te creëren tussen paradijselijke vrijheid en dreigende ondergang.
Stone laat zich in dit strak en opvallend milieuportret op zijn vakkundige wenken bedienen door een op dreef zijnde topcast. Vooral Benicio del Toro steelt geregeld de show als de onvoorspelbare en sadistische handlanger van het kartel. Zijn personage is even angstaanjagend als cynisch humoristisch en geeft dit drama een grillige vitaliteit. Daarnaast zorgt Salma Hayek voor een overtuigende aanwezigheid als de berekenende kartelleider Elena, een rol waarin ze zowel elegantie als dreiging uitstraalt. Ook John Travolta zorgt voor een amusante typering als een corrupte DEA-agent, waarmee hij de cynische toon van de film extra kracht bijzet.
Toch heeft Savages ook wel een minpuntje. Het scenario raakt soms verstrikt in zijn eigen excessen. De film probeert tegelijk een romantisch drama, een gewelddadige misdaadfilm en een ironische satire te zijn, een beetje te veel ineens waardoor het geheel af en toe niet altijd evenwichtig is en het verhaal op bepaalde momenten wat onscherp en incoherent aanvoelt.
Ondanks blijft Savages een intrigerende stoere hypergestileerde drugsfabel die binnen het oeuvre van Oliver Stone past. Het is een energieke, brutale en vaak visueel aantrekkelijke thriller die flirt met pulp en satire en indruk maakt door zijn gedurfde stijl, sterke acteerprestaties en dito bijrollen (Taylor Kitsch, Aaron Taylor-Johnson, Emile Hirsch en Blake Lively) en zijn poging om de mythologie van de Amerikaanse drugscultuur te vermengen met een moderne outlaw-fantasie. Kortom, een thriller die veel discussie uitlokt én om ‘stoned’ bij te worden.
Genre: thriller, drama, crime, drugs
Jaar: 2012
Regisseur: Oliver Stone
Cast: Benicio del Toro, Salma Hayek, John Travolta, Taylor Kitsch, Aaron Taylor-Johnson, Emile Hirsch, Blake Lively
Land: USA
Speelduur: 131minuten
