Voor een prikje hebben kunstenaar Jesse en zijn vrouw Astrid een afgelegen boerderij in Texas gevonden, compleet met een schuur die dienst kan doen als zijn nieuwe atelier. Rustiek en ruim: hun geluk kan niet op. Maar dat is vooral omdat het jonge gezin het addertje onder het gras nog niet heeft ontdekt. De zoon van de vorige eigenaars hoorde namelijk de stem van de duivel, die hem tot gruwelijke daden aanzette. En ook met Jesse lijkt de demon plannen te hebben…
De opkomst van boutiquelabels is de laatste jaren een godsgeschenk gebleken voor liefhebbers van cult- en obscure cinema. Dankzij prachtige 4K-restauraties brengen ze vergeten filmschatten opnieuw op de markt voor de echte verzamelaar. Een titel die binnenkort die behandeling krijgt, is The Devil’s Candy uit 2015.
Deze intieme en duistere vertelling is een horrorfilm die mikte op een erg specifiek publiek, maar zich tegelijk niet zomaar in een gemakkelijk hokje laat duwen. Meteen vanaf de openingsscène drukt de heavy metal-soundtrack haar stempel op de film. Waar dat vaak de voorbode is van een luchtige heavy metal-horrorkomedie en het uitgangspunt makkelijk had kunnen uitmonden in een klassiek bezetenheidsverhaal, kiest The Devil’s Candy resoluut voor een heel ander deuntje.
Wat we krijgen, is een onderhoudende psychologische horrortragedie met een interessante draai aan de klassieke Amityville Horror-formule. Hier zijn het namelijk twee mannen die Satans stem horen: één die ooit in het huis woonde en tot gruweldaden werd aangezet, en één die er nu woont en die demonische invloed vertaalt naar zijn schilderijen.
Zonder ooit echt fysiek naar voren te treden – enkel aanwezig via vervormde gezichten in Jesse’s kunstwerken – blijft de aanwezigheid van de duivel voortdurend voelbaar terwijl hij leven na leven richting afgrond duwt. Een getormenteerde man die met gitaar en versterker de stem in zijn hoofd probeert te overstemmen, een warm gezin dat langzaam verstrikt raakt in onverklaarbaar tijdsverlies en de sinistere inspiratie van een artistieke vader… The Devil’s Candy vertelt zijn tragedie in verf, bloed en gepijnigde blikken, gedragen door een bijzonder sterke cast.

Vooral binnen het gezin voel je een geloofwaardige chemie. Zowel Jesse en Astrid overtuigen als koppel, en samen met vormen ze ook een hechte familie. Verwarring, angst, verdriet, verontwaardiging, onbegrip en gekwetstheid: de gezichten van de acteurs vormen het perfecte canvas voor al die emoties, waardoor hun geleidelijke verval in deze waanzin – en vooral hun onmacht daartegenover – bijzonder hard binnenkomt.
Ook visueel weet de film indruk te maken. De prent zit vol sterke shots: stoer in beeld gebrachte poses van Jesse terwijl hij werkt, dreigende longshots die het onafwendbare gevaar extra benadrukken, een verhuismontage die de laatste momenten van onbezorgd geluk vastlegt, intense close-ups van gespannen en ontredderde gezichten… En natuurlijk is er die duistere wisselwerking tussen snelle verfstreken en wegspoelend bloed.
Het geeft de film een duidelijk en uniek gezicht, terwijl de heavy metal-soundtrack alles mooi samenbrengt. De muzikale intensiteit geeft de scènes net dat extra gewicht. Zelfs een ogenschijnlijk warme foto van het hechte gezin krijgt een sinistere ondertoon zodra je aandacht begint te schenken aan de tekst van de soundtrack. En dat allemaal in een strakke speelduur van amper 78 minuten.
Niet dat de film veel langer had moeten duren. The Devil’s Candy is een slowburn-horrordrama dat het meeste geweld bewust net buiten beeld houdt. Een langere speelduur had al snel de deur geopend naar langdradigheid. Bovendien verkleinen de uitgesproken metalachtergrond en soundtrack automatisch het doelpubliek. Maar voor de juiste filmliefhebber blijft The Devil’s Candy een klein, duister en bijzonder smakelijk genrepareltje.
The Devil’s Candy wordt heruitgebracht op Blu-Ray en 4K vanaf 25/05/2026, via het Britse Second Sight.
Genre: psychologische horror, drama
Jaar: 2015
Regisseur: Sean Byrne
Cast: Ethan Embry, Shiri Appleby, Pruitt Taylor Vince, Kiara Glasco
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 78 minuten