Enthousiast is de 9-jarige Hugo (Enzo Ingignoli) allerminst dat hij de zomer bij de familie moet doorbrengen. Eigenlijk kent hij daar niemand, zelfs zijn vader Arno (Pierre Rochefort) heeft er niet echt zin in om erheen te gaan. Maar het moet nu eenmaal, want zijn moeder Sara (Carmen Maura) wordt tachtig jaar en wil dat vieren in de kring van haar kinderen en kleinkinderen.
Het duurt dan ook niet lang voordat de sfeer omslaat. Terwijl Hugo door zijn nichtjes wordt gepest, maakt Arno ruzie met zijn broers over wat er met het huis moet gebeuren. En alsof dat nog niet genoeg is, vertelt Sara een vreemd verhaal over een wolf aan wie ze jaren geleden een belofte heeft gedaan en die haar nu zou komen halen.
Ach ja, familie. Wanneer iedereen samenkomt, meestal met Kerstmis of verjaardagen, is de vreugde in het begin groot, maar vaak ontstaan er al snel meningsverschillen die kunnen uitlopen op vervelende of zelfs gênante ruzies. Daarom is het vaak leuk om films over zulke familiebijeenkomsten te zien, waarin uitbundige en escalerende situaties elkaar afwisselen. Vooral uit Frankrijk zijn er in dat opzicht mooie voorbeelden, zoals Le Skylab van Julie Delpy of Fête de famille van Cédric Kahn, die de bijzondere sfeer van zulke momenten goed weten te vangen.
Ma famille et le loup gaat in principe een vergelijkbare richting uit, maar legt toch een iets andere nadruk. Het grote verschil is dat deze familieprent zich richt op een jonger publiek. Dat betekent enerzijds dat de kinderen in het verhaal een grotere rol spelen dan meestal het geval is. Regisseur Adrià Garcia laat uitgebreid zien hoe Hugo in het begin moeite heeft met zijn nichtjes, maar later toch naar hen toe groeit en steeds meer tijd met hen doorbrengt.
De jongere doelgroep komt ook naar voor in de sprookjesachtige benadering van een moeilijk thema: de dood. Wanneer grootmoeder Sara haar familie vertelt over een ontmoeting met een wolf, met wie ze als jonge vrouw een pact heeft gesloten, begrijpen haar zonen heel goed dat dit een verwijzing is naar haar naderende dood. Voor de kinderen daarentegen is het verhaal net zo echt als dat van de tandenfee of de kerstman.
Dat zorgt voor een bitterzoet komisch effect, wanneer zij besluiten zelf een pact te sluiten om op de wolf te gaan jagen. Deze verhalen worden bovendien afgewisseld met geanimeerde scènes, wat onverwacht is, maar toch goed werkt, zeker omdat Garcia eerder de animatiefilm Nocturna regisseerde en dus beslist geen debutant is in dit genre.
Ma famille et le loup slaagt er min of meer in een balans te vinden tussen poëtisch-fantastische en realistische scènes en kan grotendeels charmant, lief en op sommige momenten zelfs vermakelijk worden genoemd. Toch moet je als kijker qua diepgang niet al te hoge verwachtingen hebben, mede vanwege de jonge doelgroep. Wat vooral tegenvalt, is dat er weinig aandacht is besteed aan de uitwerking van de personages. De meeste ontwikkelen nauwelijks een herkenbare persoonlijkheid.
Beter uit de verf komt de Spaanse actrice Carmen Maura als vastberaden grootmoeder met humor, fantasie en warmte. Ma famille et le loup in het algemeen toch een aanbevelenswaardige tragikomedie die op een eigen manier omgaat met het thema sterfelijkheid en dat op een zachte manier toegankelijk maakt voor kinderen.
Genre: tragikomedie, familiefilm, fantasie
Jaar: 2020
Regisseur: Adrià Garcia
Cast: Enzo Ingignoli, Pierre Rochefort, Carmen Maura, Franc Bruneau, Tatiana Gousseff
Land: Frankrijk, België
Speelduur: 80 minuten
