In Cannes zijn er massa’s persconferenties, ook om andere festivals te promoten. Op de zevende dag liet het Festival van Thessaloniki van zich horen en ook het Italian Global Series 2026, dat een tweede editie organiseert. Tijdens een gesprek in aanwezigheid van pers en industrie bespraken IGS Artistiek Directeur Marco Spagnoli, IGS 2026 Peetmoeder Matilde Gioli, Italiaans Staatssecretaris voor Cultuur Lucia Borgonzoni en de voorzitter van APA, Chiara Sbarigia, wat er verwacht kan worden van de negendaagse showcase, die van 3 tot 11 juli plaatsvindt in de kustplaatsen Rimini en Riccione. Tot de hoogtepunten van het programma behoren de Maximo Excellence Awards, die worden uitgereikt aan zeven vooraanstaande figuren uit de televisiewereld. Deze awards worden algemeen beschouwd als de Italiaanse Emmy’s en erkennen uitmuntende artistieke carrières in televisie. Gelauwerde gasten die naar Italië verwacht worden zijn onder meer de Emmy Award-winnende showrunner en bedenker Carlton Cuse (Lost), Strega Prize-winnaar Francesco Piccolo (Il desiderio di essere come tutti) en producer Roberto Sessa (Nostalgia). Ook de acteurs Robert Powell (Jesus of Nazareth) en Marco Giallini (Rocco Schiavone) worden geëerd. IGS verwelkomt ook een vooraanstaand jurypanel. Oscar- en Emmy-genomineerd schrijver en regisseur Nicholas Meyer zal optreden als voorzitter van de Limited Series-jury, de Amerikaanse producer Marti Noxon (Buffy the Vampire Slayer, Prison Break, Grey’s Anatomy, Mad Men) als voorzitter van de Drama Series-jury, en de Franse acteur en regisseur Bruno Gouery (Emily in Paris, The White Lotus) als voorzitter van de Comedy Series-jury. Bevestigde aanwezigen zijn verder de Britse acteurs John Hannah (de aankomende Benidorm is Murder, The Mummy, Four Weddings and a Funeral), Bertie Carvel (A Knight of the Seven Kingdoms en de aankomende Harry Potter-serie), de Italiaanse actrice Stefania Spampinato (Grey’s Anatomy en Station 19) en Jeri Ryan, bekend van haar rol in Star Trek, dat later dit jaar zijn 60ste verjaardag viert. Tevens verwacht wordt een gesprek tussen uitvoerend producer David W. Zucker (Alien: Earth, Dope Thief, Blade Runner 2099) en producer Steve Stark (The Handmaid’s Tale, Wednesday, Fargo). Tot de eerste titels in de Drama Series-sectie behoren de wereldpremière van Daughter of the Ashes: The Cases of Teresa Battaglia, Benidorm Is Murder – een Brits-Spaanse productie – en de internationale première van James Marsh’s Secret Service, met Gemma Arterton. De Limited Series-sectie omvat One of Us, een nieuwe Italiaanse productie geregisseerd door Andrea Rebuzzi; de internationale première van The Widow Killer, een Duits-Oostenrijkse productie van Christopher Schier met Jonas Nay en Nicholas Ofczarek; de Franse serie Laura’s Treatments, geregisseerd door Akim Isker; en de Spaanse serie El Homenaje / The Tribute van Sergio Canovas, met Elsa Pataky. In zijn eerste jaar vertoonde Italian Global Series 32 nieuwe series in de competitiestromen, waaronder 8 wereldpremières en 33 Italiaanse producties, uit 21 landen en 45 internationale productiemaatschappijen. Het programma omvatte 16 coproducties en 34 landen in de officiële selectie. Italian Global Series bouwt voort op de erfenis van het gevierde Roma Fiction Festival, dat jaarlijks plaatsvond van 2007 tot 2016. Opvallend is dat het evenement volledig gratis is en toegankelijk voor het publiek in zowel Rimini als Riccione.
De Spaanse regisseur Rodrigo Sorogoyen levert met zijn competitiefilm The Beloved geen hoogvlieger af, maar toch een degelijk werk, een soort Spaanse La Nuit Américaine. Het gegeven doet vooral denken aan de Oscarwinnaar Sentimental Value van vorig jaar, al doet Sorogoyen iets fundamenteel anders. Het verhaal draait rond Esteban, een beroemde regisseur en gekwelde kunstenaar die zijn dochter inhuurt voor een belangrijke rol in zijn volgende film. Hij heeft zijn dochter jaren niet gezien, maar nu lijkt hij met het voorstel toenadering te zoeken. De rol ontploft echter in haar gezicht wanneer Esteban begint te flippen omdat de acteurs de slappe lach krijgen. Die bewuste, ronduit fantastische scène maakt eigenlijk de film. Ze duurt bijna een kwartier en had een Oscarwaardige kortfilm kunnen zijn. De rest van de film, op het sterke begin na, is wat minder, want er zit weinig opbouw in het script. Toch kan The Beloved een prijs krijgen. Javier Bardem als Esteban is ronduit schitterend. Hij draagt de film en IS in feite de film. Hij is de reden waarom je de prent niet helemaal links mag laten liggen.
Bijna twintig jaar nadat 4 Months, 3 Weeks and 2 Days de Palme d’Or won, is Fjord Cristian Mungiu’s zesde film en zijn eerste die buiten zijn thuisland gespeeld en opgenomen is. Sebastian Stan en Renate Reinsve spelen een Roemeens-Noors conservatief koppel dat te maken krijgt met een cultuurbotsing nadat ze zich vestigen in het afgelegen geboortedorp van de moeder. Het gezin wordt goed ontvangen, maar het verhaal kantelt wanneer een lerares blauwe plekken ontdekt op het lichaam van een van de kinderen. De kinderbescherming wordt erbij gehaald en plaatst alle vijf kinderen in een pleeggezin. De scène waarin overheidsfunctionarissen het huis binnenstappen en aankondigen alle kinderen mee te nemen – inclusief de zuigeling – is zo stuitend dat je er duizelig van wordt. Mungiu toont hier hoe liberalisme en antireligiositeit als normen van een samenleving volledig uit de hand kunnen lopen. Niet de vermeende mishandeling van de kinderen blijkt het eigenlijke onderwerp, maar het feit dat het gezin ouderwetse religieuze regels hanteert, wat een doorn in het oog is van het gerecht. Uiteraard zullen fanatiek progressieve toeschouwers dit zien als propaganda voor conservatieven. Maar Mungiu oordeelt niet. Hij toont enkel een samenleving die heel bewust bepaalde normen aan mensen oplegt. Wie niet mee wil, vliegt uit de boot of, erger nog, de gevangenis in. Een flinke kanshebber voor de Gouden Palm. Maar Noorwegen zal niet happy zijn.
