Marion Le Coroller mocht met haar langspeelfilmdebuut meteen aanschuiven op een van de grootste cinefiele feestjes ter wereld: het filmfestival van Cannes. Haar bodyhorrorfilm Sanguine mocht er het publiek de stuipen op het lijf jagen tijdens de Midnight Screenings. Vanaf de eerste scène weet je waar je aan toe bent. Bij de kassier van een fastfoodrestaurant met de weinig subtiele naam Bloody Burger raakt het geduld op en slaan de stoppen helemaal door, met een bloedfestijn tot gevolg.
Na deze gruwelijke opener verplaatsen we ons naar de eigenlijke plaats van handeling: de spoeddienst van een ziekenhuis, waar de ambitieuze stagiaire Margot (Mara Taquin) net aan de slag is gegaan. Haar afdelingshoofd Virgile (Karin Viard) heeft het echter niet begrepen op de jonge arts in wording, die helemaal onderaan de ladder moet beginnen. Vastbesloten om op te klimmen in de hiërarchie, geeft Margot het beste van zichzelf in deze toxische werkomgeving. De stress en uitputting eisen echter hun tol en al snel duikt er een vreemde uitslag op over haar hele lichaam. Margot gaat op onderzoek uit en ontdekt dat ze niet de enige hardwerkende twintiger is die met deze symptomen kampt …
Lang hoef je niet te zoeken naar de metafoor en de diepere betekenis van Sanguine. Samen met coscenarist Thomas Pujol maakt Le Coroller er geen geheim van dat het oprukkende kapitalisme aan de basis ligt van een epidemie die vooral Gen Z’ers treft. Daarnaast weven de makers ook nog een subplot rond een liefdesdriehoek met Margots medestagiairs Louis (Sami Outalbali) en Pauline (Kim Higelin) door het verhaal. Dat voegt weinig toe aan het geheel. Het was wellicht interessanter geweest om dieper door te dringen tot de kern van de zaak: de verstoorde balans tussen werk en privéleven, die zich bij Margot vertaalt in een metamorfose en een geleidelijke ontmenselijking.
Wat het scenario tekortkomt, compenseert Le Coroller echter ruimschoots met haar zelfverzekerde regie, de uitstekende vertolkingen van Taquin en Viard en meer dan geslaagde visuele effecten. Pierre-Olivier Persin, die eerder al liters bloed vergoot voor The Substance en voor zijn werk aan die film met een Oscar werd bekroond, geeft ook hier het beste van zichzelf. De steriele omgeving van het operatiekwartier en de troosteloze kamers van de stagiaires versterken daarnaast het beklemmende gevoel.
Aan The Substance of Titane kan Sanguine niet tippen, maar met haar bij momenten intelligente en vooral groteske, sinistere debuutfilm weet Marion Le Coroller zich toch in het rijtje te scharen van haar landgenotes Julia Ducournau en Coralie Fargeat. Net als zij gebruikt Le Coroller (body)horror om maatschappelijke kwesties aan te kaarten en de kijker een ongemakkelijke spiegel voor te houden. Een regisseur om nauwlettend in de gaten te houden, want met Sanguine weet ze vanaf de openingsscène onze aandacht te grijpen en ons gedurende de hele speelduur te entertainen. Alleen had de onderliggende boodschap nog wat meer gewicht mogen krijgen.
Genre: horror, komedie
Jaar: 2026
Regisseur: Marion Le Coroller
Cast: Mara Taquin, Karin Viard, Kim Higelin, Sami Outalbali
Land: Frankrijk, België
Speelduur: 103 minuten
Sanguine
