Predator: Badlands 

Dan Trachtenberg blies de Predator-franchise de voorbije jaren met succes nieuw leven in. De schrijver-regisseur liet de beruchte buitenaardse jagers het in de prequel Prey opnemen tegen de woeste en uiterst bekwame Comanche-krijgster Naru, en nam de kijkers daarna in de geanimeerde anthologie Predator: Killer of Killers mee naar drie andere tijdperken en settings.

Met de bioscoopfilm Predator: Badlands probeert hij nu nadrukkelijk een breder publiek aan te spreken. Een mislukte zet, als je het ons vraagt. Want met de eerste PG-13-film in de reeks vijlt hij de scherpe randjes er grotendeels af, doorprikt hij het mysterie en neemt hij veel van het ontzag weg voor de bloeddorstige wezens.

In Predator: Badlands maken we kennis met de Yautja – de eigenlijke naam van de monsters die we kennen als Predators – en in het bijzonder met Dek (Dimitrius Schuster-Koloamatangi), het kneusje van de familie. Nadat hij door het stamhoofd, tevens zijn vader, wordt verbannen, trekt hij op missie om zijn eer te herstellen. Zijn doel: op Genna, de zogenaamde “doodsplaneet”, jagen op de onsterfelijke Kalisk en diens schedel als trofee mee terugbrengen.

Maar Dek is niet de enige die door de Badlands van Genna dwaalt. Het praatgrage, positief ingestelde bovenlijf van de synthetische robot Thia (Elle Fanning) is achtergebleven na een mislukte expeditie van de Weyland-Yutani Corporation, het bedrijf dat we ook kennen uit de Alien-films. Thia rekent erop dat haar identieke kopie Tessa (opnieuw Elle Fanning) haar komt opsporen, en klampt zich intussen letterlijk vast aan Dek.

Voeg daar nog het schattige wezentje Bud aan toe, en je hebt een trio dat niet thuishoort in de Predator-wereld, maar eerder lijkt weggelopen uit het Marvel-universum. De ontluikende vriendschap, de gedeelde missie, de dosis cuteness en de luchtige oneliners staan haaks op de sfeer en toon van de vorige negen films.

Was Predator: Badlands de eerste productie van een volledig nieuwe filmreeks, dan konden we de film best waarderen. Het verhaal is misschien wat dun, maar de worldbuilding oogt indrukwekkend, het tempo ligt hoog en de actie weet te entertainen. Alleen hadden wij liever getekend voor een nieuw, meedogenloos en bruut avontuur, niet voor een flauw afkooksel waar kinderen zonder nachtmerries of trauma’s van thuiskomen.

Genre: actie, avontuur, scifi, thriller
Jaar: 2025
Regisseur: Dan Trachtenberg
Cast: Elle Fanning, Dimitrius Schuster-Koloamatangi, Reuben de Jong
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 107 minuten