Dreams (Drømmer) 

Met Dreams (of origineel in het Noors Drømmer) komt de Gouden Beer van Berlijn en een van de beste films van het voorbije Film Fest Gent in de zalen. Dreams is een onderdeel van een trilogie: Sex, Dreams, Love ofte Sex, Drømmer, Kjærlighet, die de Noorse regisseur Dag Johan Haugerud schreef en regisseerde. De films kunnen los van elkaar worden bekeken en zelfs de volgorde speelt geen rol want ze kwamen kriskras uit in de bioscoop. Het middendeel Dreams draait nu in de zalen terwijl Sex en Love eerder deze zomer uitkwamen.

Bij de drie films vinden we de elementen dromen, liefde en seks terug, onlosmakelijk met elkaar verbonden. De scenario’s zijn telkens uniek en overrompelend, niet verwonderlijk als u weet dat Dag Johan Haugerud in een nog niet zo lang verleden schrijver en bibliothecaris was. Er wordt dan ook wat afgebabbeld in de trilogie, iets waar we volgens Haugerud dringend nood aan hebben, in plaats van bij meningsverschillen, abrupt gesprekken te beëindigen. In de drie films levert hij het bewijs hoe zinvol blijven praten wel mag wezen. Niet toevallig worden Haugeruds films vergeleken met het werk van de Franse cineast Eric Rohmer (Ma nuit chez Maude, Les nuits de la pleine lune).

In Sex zijn de protagonisten twee mannen die ondanks het feit dat ze niet gay zijn, een droom hadden over of seks hadden met een partner van hetzelfde geslacht. Vertwijfeld en wezenloos maar toch ook blij blijven ze achter en dat geldt voor alle hoofdpersonages uit de trilogie. Haugerud peilt ook steeds naar de reacties van de onmiddellijke omgeving. In Love stond vrijgevochtenheid of het niet onderdrukken van verlangens nog meer centraal. Een heterovrouw leert over one night stands iets bij dankzij een mannelijke gay collega en beiden besluiten zonder daar veel over na te denken zich niet te laten beperken door maatschappelijke conventies. Wat steeds bovendrijft is respect, menselijke warmte en communicatie.

Dreams mag je gerust als het meest intimistische luik beschouwen. De hele trilogie ontroert en raakt. Misschien is dat nog net dat ietsje meer het geval bij Dreams doordat de hoofdpersoon nog zo jong is en Haugerud meer close-ups hanteert. De 17-jarige Johanne is tot over haar oren verliefd op haar lerares Frans en schrijft haar onmogelijke verlangens neer in een dagboek. Dat laat ze eerst lezen aan haar grootmoeder, ooit zelf een succesvolle schrijfster. Later komt de moeder het te weten en Haugerud registreert (steeds zonder te oordelen) de gevoelens van de naasten en laat je als kijker mee overpeinzen.

Terecht schreef Haugerud geschiedenis door met Dreams een eerste Gouden Beer ooit voor Noorwegen te veroveren. Hij weet de complexiteit van intermenselijke relaties te ontrafelen en laat empathie en menselijkheid primeren op conventionaliteit en burgerlijkheid. Als bonus brengt Haugerud in elk luik daarbovenop nog een ode aan de stad Oslo. Korte interludia tonen imposante (ver)gezichten van de Noorse hoofdstad begeleid door zachte, treffende muziek.

Dreams is onder andere een coming of age verhaal maar wel eentje waar oudere generaties kunnen uit putten om hun eigen (seksuele) relaties, liefdes, verlangens of dromen mee te verrijken. Film als therapie, zonder dat u met een zwaarmoedig gevoel maar wel glimlachend en voldaan de zaal verlaat. Verwonderlijk mooi.

Genre: drama, tragikomedie
Jaar: 2025
Regisseur: Dag Johan Haugerud
Cast: Ella Øverbye, Ane Dahl Torp, Selome Emnetu, Anne Marit Jacobsen
Land: Noorwegen
Duur: 111 minuten