Hoewel The Great Dictator dateert van 1940, werd deze bijtende satire op Nazi-Duitsland pas uitgebracht na het uitbreken van WO II. Dertien jaar na de eerste geluidsfilm besloot Chaplin om zijn alter ego – uitgerekend in The Great Dictator – toch een stem te geven. De critici beoordeelden de prent aanvankelijk als té politiek. Chaplin was op dat moment echter zo populair dat het publiek meteen dweepte met deze ongewone komedie van hun ‘little tramp’. En de massa had gelijk, want retrospectief bekeken had dit kleine meesterwerk een profetisch karakter van wereldformaat. Meer dan 80 jaar later blijkt dat deze klassieker nog niets van zijn waarde heeft ingeboet.
Het verhaal werd door de realiteit ingehaald en is legendarisch. Chaplin speelt de rol van een joodse kapper die uit een concentratiekamp kon ontsnappen en per toeval wordt aanzien voor Adenoid Hynkel, de dictator van Tomanië. Aan de hand van dit ogenschijnlijk banale misverstand zoomt Chaplin sarcastisch in op de dreigende situatie in Europa anno 1940 en de barbaarse wreedheden die volgden. Hij formuleert honend een politieke aanklacht op de toenmalige overheersing van Duitsland en Italië. Chaplin trekt tevens bitter van leer tegen schrikwekkende figuren zoals Hitler, Mussolini, Goebbels en Goering. Deze ridiculisering werd Chaplin op hoog politiek niveau niet in dank afgenomen, maar legendarisch blijft het dansje dat hij als dictator demonstreert met de luchtlichte wereldbol.
Genre: satire, slapstick, komedie, drama, oorlog
Jaar: 2002
Regisseur: Charles Chaplin
Cast: Charles Chaplin, Paulette Goddard, Jack Oakie
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 125 minuten
Blue Moon
Second Victims (Det Andet Offer)
Eternity
Bardot
