Qui Brille Au Combat 

Actrice Joséphine Japy (Mon Inconnue) zocht en vond de inspiratie voor haar regiedebuut Qui Brille Au Combat dicht bij huis. Ze groeide op met een zus die lijdt aan het Phelan-McDermid-syndroom en daardoor bijzonder veel aandacht en verzorging nodig had. Samen met Olivier Torres verwerkte ze die familiegeschiedenis in een scenario dat behoedzaam laveert tussen sentiment en terughoudendheid.

Bertille (Sarah Pachoud) is het zorgenkind van het gezin Roussier. Een zelfstandig leven is voor haar uitgesloten. Ze kan niet praten, leeft in haar eigen wereld en krijgt regelmatig driftbuien. Haar moeder Madeleine (Mélanie Laurent) offert zich volledig op voor haar hulpbehoevende dochter, terwijl de oudere zus, de zeventienjarige Marion (Angelina Woreth), grotendeels in haar schaduw blijft. Die positie biedt haar soms de vrijheid om te experimenteren met het tienerleven, maar op andere momenten remt de zorg voor haar zus – voor wie ze een onvoorwaardelijke zusterliefde koestert – haar eigen ontwikkeling af. Vader Gilles (Pierre-Yves Cardinal) blijft intussen op afstand. Zijn frequente zakenreizen verschaffen het welgestelde gezin financiële zekerheid, maar stellen hem tegelijk in staat aan zijn verantwoordelijkheid te ontsnappen, waardoor de last steeds zwaarder op Madeleines schouders rust.

Qui Brille Au Combat is een braaf en grotendeels voorspelbaar drama. Toch trapt Japy niet in de valkuil om de emoties te zwaar aan te zetten. Een tearjerker wordt het rechtlijnige verhaal nooit. De kijker blijft op afstand en observeert het gezin als een stille getuige. Ook ontbreekt het de film aan scènes die zich blijvend op het netvlies branden. Het fragment waarbij Bertille op een terras het eten van de andere tafeltjes ‘steelt’ komt het dichtst in de buurt van een blijver.

De acteerprestaties maken veel goed. Mélanie Laurent, die Japy ooit castte in Respire, levert hier een sterke wederdienst af als een moeder die alles voor haar dochter overheeft. Ook Angelina Woreth overtuigt als de intelligente en zoekende oudste dochter, maar vooral de prestatie van Sarah Pachoud verdient bijzondere lof. Het is geen sinecure om als jonge actrice zo’n veeleisende en intense rol neer te zetten. Pachoud trekt zich terug in een geloofwaardige bubbel, waarin haar fysieke en emotionele expressie overtuigend wordt beperkt.

Uiteindelijk is Qui Brille Au Combat een tedere en empathische film die weinig diepe indrukken nalaat en niet lang blijft nazinderen. Japy toont er wel mee aan dat ze duidelijk over regietalent beschikt. Hopelijk kiest ze bij een volgend project minder voor het geijkte pad en durft ze meer risico te nemen – bijvoorbeeld door het lef te tonen van een Kristen Stewart bij The Chronology of Water.

Genre: drama
Jaar: 2025
Regisseur: Joséphine Japy
Cast: Mélanie Laurent, Angelina Woreth, Sarah Pachoud, Pierre-Yves Cardinal
Land: Frankrijk
Speelduur: 96 minuten