Catwoman 

Halle Berry kruipt in de huid van Patience Phillips, een zorgzame, timide, wat slonzige, maar hardwerkende grafische designer bij Hedare, een cosmeticamultinational die op het punt staat geschiedenis te schrijven door Beau-Line, een soort Botoxwonder-anti-verouderingscrème, grootschalig op de markt te brengen. Hedare wordt gerund door de egomaniakale mogul George Hedare (alweer een rol voor Euro-trashman Lambert Wilson) en zijn eega Laurel, een vol bloed bitchy ex-topmodel (snedig vertolkt door Miss Sharon Stone). Wanneer Patience toevallig ontdekt dat Beau-Line hoog toxisch is en bij langdurig gebruik leidt tot hagedissenhuid, wordt ze. meedogenloos vermoord door Hedare’s handlangers. Gelukkig voor Patience wordt ze gevonden door Midnight, een mystieke Egyptische poes en nazaat van de kattengodin Bastet, die haar letterlijk nieuw en krachtig leven inblaast. Patience ontwaakt als een katachtige Jekyll en Hyde. Overdag flirt ze snoezig verder met haar vriend Tom, een altruïstische en knappe politie-inspecteur, en ‘s nachts springt ze in een strak lederen pak, met corvette-rode lipstick en een klappende zweep achter haar moordenaars en ander schorem aan. Ook vrouwelijk Amerika kan nu eindelijk rustig inslapen, want een vleesgeworden Catwoman waakt alert over hun belangen.

Catwoman is een onsmakelijke haarbal van 100 miljoen dollar die talentloos wordt uitgebraakt door een in Tinseltown klungelende Franse regisseur die luistert naar de irreële naam Pitof. Zijn katvrouw heeft niets meer te maken met het leuke en uitdagende DC Comics-stripkarakter dat door Bob Kane werd bedacht en in ’92 verleidelijk vals tot leven werd gebracht door een wulpse Michelle Pfeiffer in Tim Buttons Batman Returns. Een sexy Oscarlady in een uitdagend lederen pakje duwen, was niet voldoende om een commerciële hit te scoren. Potentieel ligt nochtans alles voor het grijpen, maar niets wordt benut. Het scenario past in een whiskasvlootje, de personages zijn eendimensionale karikaturen, de introductie duurt veel te lang, de romance mist gensters en de CGI-effecten zijn niet altijd even geslaagd. Bovendien heeft deze prent geen dramatiek, humor of spitante oneliners en zijn de weinige actiescènes duizelingwekkend snel gemonteerd, waardoor het erg opvalt dat Barry’s stuntwerk wordt opgeknapt door, jawel, een man. Laat staan dus dat Pitof van de gelegenheid zou gebruik maken om een feministisch statement te poneren. Het einde wordt opengelaten voor sequels, maar dit poesje was geen negen levens beschoren. Halle Barry is de enige troef van deze mislukte blockbuster.

Genre: actie, misdaad, fantasy
Jaar: 2004
Regisseur: Pitof
Cast: Halle Berry, Sharon Stone, Benjamin Bratt
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 104 minuten