Met A Sad and Beautiful World (originele Libanese titel: Nujum al’amal w al’alam) levert Cyril Aris een ambitieuze en tegelijk intieme film af die dertig jaar Libanese geschiedenis verweeft met het liefdesverhaal van twee mensen die elkaar maar niet kunnen loslaten. Wat begint als een onschuldige schoolromance in Beiroet, groeit uit tot een meeslepende kroniek van verlangen, verlies en volharding.
Nino en Yasmina ontmoeten elkaar als kinderen, ergens tussen spel en toekomstfantasie. Twintig jaar later kruisen hun wegen opnieuw, toevallig maar onvermijdelijk. De vonk slaat meteen weer over, maar dit keer intenser en rauwer alsof de tijd hun gevoelens niet heeft uitgevlakt, maar juist heeft aangescherpt. Hun relatie ontvouwt zich tegen de achtergrond van een land dat al evenzeer getekend is door breuken, crisissen en pogingen tot heropbouw.
Regisseur en co-scenarist Aris kiest voor zijn nieuwste prent nadrukkelijk niet voor een klassiek melodrama. Zijn romcom beweegt zich op het snijvlak van het persoonlijke en het politieke, zonder het ene ooit ondergeschikt te maken aan het andere. Beiroet is hier geen decor, maar een levende entiteit, een stad die mee ademt, kraakt en pulseert. De turbulente geschiedenis van Libanon sijpelt door in de kleinste momenten waardoor zelfs de meest intieme scènes een bredere weerklank krijgen.
Opvallend is hoe A Sad and Beautiful World met tijd omgaat. Herinneringen duiken op als flarden, niet als strak afgelijnde flashbacks, maar als sensaties: beelden die even oplichten en weer verdwijnen. Die fragmentarische aanpak werkt verfrissend, vermijdt nostalgische verstarring en maakt van het verleden een actieve kracht. Terugkijken wordt hier geen melancholisch gebaar, maar een manier om vooruit te denken.
Waar veel hedendaagse Arabische cinema fors leunt op zwaarmoedigheid, kiest Aris voor een lichtere, meer zintuiglijke benadering. Zelfs in momenten van crisis blijft zijn film doordrongen van leven. Mensen koken, dansen, ruziën, beminnen. Die nadruk op het alledaagse verleent het speelse drama een subtiele politieke lading: blijven leven wordt een vorm van verzet.
Visueel vertaalt zich dat in een camera die voortdurend in beweging is. Lichamen worden niet statisch gekadreerd, maar gevolgd in hun ritme en energie. Dat geeft het luchtig drama een tastbare vitaliteit en voorkomt dat hij verzandt in miserabilisme. Ondanks de instabiliteit van de omgeving blijft er circulatie van emoties, van smaken, van muziek.
Ook auditief zit het goed. De soundtrack van Anthony Sahyoun nestelt zich onder de beelden zonder zich op te dringen. Muziek en omgevingsgeluiden vloeien in elkaar over en creëren een rijk, organisch klanklandschap. Het is een subtiele, maar cruciale laag die de verschillende tijdsniveaus met elkaar verbindt en de emotionele resonantie versterkt.
Aris’ documentaire achtergrond laat zich voelen in de scherpte van zijn observaties en in het gebruik van archiefbeelden. Die worden nooit expliciet uitgespeeld, maar functioneren als stille herinneringen aan een collectief trauma dat nooit ver weg is. Het persoonlijke leven van de personages blijkt onvermijdelijk verweven met de geschiedenis van hun land.
Centraal staat uiteindelijk de vraag hoe je moet leven in een context die voortdurend onder je voeten verschuift. Vertrekken of blijven? Beschermen of risico nemen? Hoop koesteren of toegeven aan vermoeidheid? Het zijn dilemma’s die verder reiken dan de Libanese context en dit familiaal annex politiek verhaal een universele draagkracht geven.
A Sad and Beautiful World is bovenal een document over veerkracht. Over hoe liefde niet alleen kan overleven in tijden van crisis, maar er ook door wordt gevormd. De titel vat dat mooi samen: fragiel en wonderlijk tegelijk. Wat Aris toont, is geen naïef optimisme, maar een hardnekkig geloof in verbondenheid, als iets dat blijft, zelfs wanneer alles rondom instort.
Het resultaat is een gelaagde, zintuiglijke film die je niet snel vergeet. Niet omdat hij grote antwoorden formuleert, maar omdat hij de complexiteit van leven en liefhebben in een instabiele wereld tastbaar maakt. Het is dan ook niet te verwonderen dat A Sad and Beautiful World – de openingsfilm van het MOOOV-filmfestival 2026 – tal van prijzen wegkaapte op diverse internationale filmfestivals en de officiële Libanese inzending was voor de Oscar in de categorie Beste Anderstalige Film.
Genre: drama, romantiek
Jaar: 2025
Regisseur: Cyril Aris
Cast: Mounia Akl, Hassan Akil, Julia Kassar, Camille Salameh, Tino Karam
Land: Libanon, Duitsland, USA, Saudi-Arabië, Qatar
Speelduur: 110 minuten
