Voor Maddie en Tyler is het tijd om de sprong te wagen en een nieuwe start te maken. Ze laten hun stedelijke bestaan achter zich en kiezen resoluut voor een leven op de weg als moderne nomaden. In hun tot woonruimte omgebouwde bestelwagen reizen ze van stad naar stad en van bijeenkomst naar bijeenkomst. Tot ze getuige zijn van een nachtelijk ongeluk en, door te stoppen om te helpen, een demonische passagier oppikken…
Verhalen over spookachtige of demonische figuren langs verlaten wegen zijn waarschijnlijk zo oud als het reizen zelf, en ze blijven immens populair. Kijk maar naar het nieuwste vehikel van regisseur André Øvredal, Passenger. Met films als The Autopsy of Jane Doe en Scary Stories to Tell in the Dark op zijn palmares stonden we dan ook te popelen om in te stappen, al keerden we uiteindelijk terug van een eerder kale reis.
In Passenger trekken we de baan op met een jong, modern nomadenkoppel dat nog maar net begonnen is aan hun nieuwe, avontuurlijke levensstijl, tot ze de fout maken hulp te bieden bij een nachtelijk ongeluk. De film gaat veelbelovend van start en weet vooral in het eerste halfuur een sterke sfeer neer te zetten.
Ook de aandacht die de film besteedt aan de minder romantische kant van een rondtrekkend bestaan werkt goed. Je moet uit het juiste hout gesneden zijn, want zelfs met een goed uitgeruste woonwagen lever je heel wat comfort in. Bovendien zijn er genoeg momenten waarop je er helemaal alleen voor staat. De twijfels en spanningen die dat binnen een relatie kan veroorzaken, komen ook kort aan bod.
Nee, het leven on the road wordt hier niet zomaar door een roze bril bekeken, al wordt het wel mooi ondersteund door een passende country- en roadrocksoundtrack. Uiteindelijk komen we natuurlijk voor de nachtmerrie die het koppel onderweg oppikt: de duistere kracht die ze losmaken door toe te geven aan die erg menselijke reflex om te stoppen en hulp te bieden bij een ongeval. Op papier is dat een heerlijk duivelse premisse, maar eentje die de film uiteindelijk slechts matig weet waar te maken.
Hier en daar wordt Passenger omschreven als een “spookhuis-op-wielenfilm”, al zouden wij het eerder een dertien-in-een-dozijn bovennatuurlijke stalkerprent noemen. Eentje die ondanks zijn vernieuwende insteek uiteindelijk weinig bijzonders brengt. Tijdens de roadtrip annex vlucht zitten er zeker een paar memorabele momenten tussen – de scène op de fitnessparking is bijvoorbeeld bijzonder sfeervol – en ook het camerawerk mag er zijn.
Toch grijpt de film te vaak naar goedkope en voorspelbare griezeltrucs: geschud aan de wagen, een duistere figuur die plots uit het donker opduikt, agressieve aanvallen… Op zich is daar niets mis mee, maar het voelt allemaal te bekend aan en mist een eigen smoel. Vooral het voorschaduwen is veel te doorzichtig, waardoor je al van ver ziet aankomen wat er zal gebeuren.
Dat zijn fouten die makkelijker te vergeven zouden zijn als daar een sterk uitgewerkt monster en een echt spannend verhaal tegenover stonden, maar ook daarin overstijgt Passenger de middelmaat niet. De Passagier zelf heeft nochtans een interessante achtergrond en de connectie met de zwerverscode is een leuke vondst, maar nergens groeit het personage uit tot iets iconisch.
Ook Maddie en Tyler lijden onder een gebrek aan uitwerking. Hun twijfels en relationele spanningen sluiten mooi aan bij het nomadenbestaan, maar worden zelden echt betekenisvol of diepgaand uitgewerkt. Alles voelt uiteindelijk wat te vluchtig, te gemakkelijk en te oppervlakkig aan. Voor wie gewoon op zoek is naar een eenvoudige griezeltrip zal dat wellicht volstaan, maar voor ons sneed Passenger net iets te veel bochten af om een echt gedenkwaardige rit te worden.
Genre: horror
Jaar: 2026
Regisseur: André Øvredal
Cast: Lou Llobell, Jacob Scipio, Melissa Leo, Joseph Lopez
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 94 minuten
