De Berlijnse Rose Berger (Marie Bloching) heeft een hechte band met haar oudere broer Sam (Anton Weil). Wanneer Elisa (Laura Balzer) hem beschuldigt van verkrachting wordt Rose gevraagd om te getuigen in het onderzoek dat tegen Sam wordt gevoerd. Deze precaire situatie wordt een test voor de relatie tussen broer en zus en Rose’s morele integriteit.
The Good Sister (originele Duitse titel Schwesterherz) is het langspeeldebuut van Sarah Miro Fischer. Dit intieme familiedrama beleefde zijn wereldpremière in de Panorama-sectie van de 75e Berlinale. Volgens de in 1993 geboren scenariste en regisseuse is het haar voornaamste doel om met haar debuut een discussie op gang te brengen. Die kans lijkt groot, want Fischer behandelt een gevoelig thema op een ongebruikelijke manier.
Centraal staat de relatie tussen broer en zus. Een verkrachtingsbeschuldiging brengt hun levens uit evenwicht. Doorslaggevend daarbij is het perspectief. Anders dan de meeste films over dit thema, kiest Fischer om het gebeuren te bekijken door de ogen van de zus van de dader. Dat opent voor het publiek een uitzonderlijk perspectief en roept ongemakkelijke vragen op.
Om een zo groot mogelijk effect te bereiken, gooit Fischer haar publiek meteen midden in de actie. Wie zich ’s nachts een weg door Berlijn baant en welke relatie de door Marie Bloching gespeelde hoofdfiguur heeft tot de andere personages, wordt slechts geleidelijk duidelijk, maar steeds op een organische manier. Dat gevoel van ontreddering wordt versterkt door het visuele concept van de film.
Cameravrouw Selma von Polheim Gravesen kiest namelijk voor zeer nauwe cadrages, die zelfs bij locatieveranderingen nauwelijks zicht bieden over de omgeving. Toch zijn die beelden allerminst claustrofobisch. Integendeel want door de innige band tussen Rose en haar broer Sam ontstaat een tedere intimiteit. Pas geleidelijk, wanneer hun relatie verslechtert en de personages vaker door deur- en raamkaders worden gefilmd, slaat die intimiteit om in visuele en emotionele beklemming.
Als symbolisch geladen audiovisueel motief hebben Sarah Miro Fischer en haar co-scenariste Agnes Maagaard Petersen, gekozen voor een lekkende kraan. Het voortdurende getik van water dat in de gootsteen van Sams keuken druppelt, houdt Rose ’s nachts wakker. In de nacht van de verkrachting staat ze daarom op, loopt naar de keuken en vangt een glimp op van Elisa (Laura Balzer) terwijl die de woning verlaat. Op dat moment gaat Rose – en met haar ook het publiek – ervan uit dat Sam gewoon een onenightstand had. Pas wanneer Rose op het politiebureau Elisa’s verklaring hoort, begint die veronderstelling af te brokkelen. Samen met Rose beginnen ook de kijkers zich af te vragen wat ze die nacht, vanuit Rose’s perspectief op de sofa in de woonkamer, werkelijk hebben waargenomen.
Dat filmbeelden ook kunnen ‘liegen’ omdat alles afhangt van het perspectief, is geweten sinds Akira Kurosawa’s meesterwerk Rashomon uit 1950. Anders dan het Japanse filmgenie herhaalt Fischer de onverantwoorde daad echter niet en brengt ze die ook nooit rechtstreeks in beeld. Het misdrijf in de aangrenzende kamer wordt uitsluitend via de geluidsband gesuggereerd waardoor het ook voor het publiek moeilijk is om het meteen als zodanig te herkennen. Zoals de lekkende kraan Rose’s slaap verstoort, zo wordt uiteindelijk ook haar relatie met Sam blijvend aangetast naarmate het verhaal vordert. Voortdurend druppelen holt, zoals het spreekwoord zegt, de steen uit en in dit psychologisch drama dus het vertrouwen van Rose in haar broer.
De prent bevat slechts enkele momenten van expliciete ontregeling. Drastische plotwendingen, grote gebaren en theatrale vertolkingen zijn niet inherent aan Fischers stijl. In plaats daarvan kiest de debutante voor een voorzichtige, haast terloopse en bijna onopvallende enscenering met een open einde. Daarbij vertrouwt ze volledig en op haar hoofdactrice, en dat blijkt terecht.
Marie Bloching is bij een breder publiek bekend door haar rol in de populaire Amazon Prime Video-serie Die Discounter (2021-2024). In deze mockumentary slash pseudo-sitcom speelt ze de zelfverzekerde, brutale kassierster Lia, die zich verveelt in haar job. Haar rol in The Good Sister kan daar nauwelijks verder van verwijderd zijn. Rose is stil, bedachtzaam en onzeker: een zoekende vrouw die voorzichtig haar weg aftast, iets te afhankelijk is van anderen en zich nog moet emanciperen. Tegen het einde lijkt ze daarin te slagen, zelfs als dat betekent dat ze de pijnlijke keuze moet maken tussen haar eigen broer en de waarheid.
Met The Good Sister vertelt debutante Sarah Miro Fischer het verhaal van een hechte broer-zus-relatie die zwaar onder druk komt te staan door een misdrijf. Daarbij behandelt ze een gevoelig thema vanuit een ongewoon perspectief. De sobere en terloopse regie steunt volledig op het sterke acteurensemble, met sterke Marie Bloching voorop.
Genre: drama
Jaar: 2025
Regisseur: Sarah Miro Fischer
Cast: Marie Bloching, Anton Weil, Laura Balzer, Jane Chirwa, Giamo Alfredi
Land: Duitsland, Spanje
Speelduur: 96 minuten
