Marine Atlan studeerde af aan de Franse filmschool La Fémis, waar ze zich specialiseerde in cinematografie. Als cameravrouw verwierf ze bekendheid met films als Jessica Forever (2018) en Le Ravissement (2023). Na het draaien van enkele kortfilms werd ze door Variety uitgeroepen tot een van de ‘Europeans to Watch’. Met La Gradiva maakt Marine Atlan haar langspeelfilmdebuut als regisseur. Ze nam niet alleen de regie voor haar rekening, maar werkte ook mee aan het scenario en stond deels zelf achter de camera.
We volgen een groep laatstejaarsstudenten tijdens hun laatste schoolreis, die hen naar Napels voert, de stad in de schaduw van de Vesuvius. Daar bezoeken ze de ruïnes van Pompeï, de Romeinse stad die in 79 na Christus bedolven werd onder een metersdikke laag as en puimsteen. De groep wordt op sleeptouw genomen door hun lerares, mevrouw Mercier, een rol die prachtig wordt vertolkt door Antonia Buresi. Als geschiedenislerares probeert ze haar enthousiasme voor het vak over te brengen op haar leerlingen, al lijkt ze dat zelf stilaan te verliezen. Ze balanceert op de rand van een burn-out, maar blijft zich met volle overgave vastklampen aan haar verhalen over fresco’s, de ruïnes van Pompeï en de Vesuvius.
Intussen worstelen de leerlingen met hun eigen gevoelens rond intimiteit en identiteit, terwijl ze in spanning de uitslagen van hun eindexamens afwachten. Op een merkwaardige manier brengen de ruïnes van Pompeï de onderliggende spanningen binnen de groep aan de oppervlakte. Verdrongen gevoelens borrelen als lava weer naar boven. Centraal staan Tony, die op zoek gaat naar de ontbrekende puzzelstukken in het verhaal van zijn verre familieleden en daarbij hulp krijgt van de introverte Suzanne, en James, een jeugdvriend van Tony die zich tijdens de schoolreis van een heel andere kant laat zien.
Met La Gradiva maakt Marine Atlan een tedere coming-of-agefilm over jongeren die stilaan beseffen dat het moment van afscheid nemen steeds dichterbij komt. De drijvende kracht achter de film is het uitgebreide scenario, dat Atlan samen met coscenariste Anne Brouillet schreef. Met haar werkte de regisseur eerder al samen aan de kortfilms Les Amour Vertes en Daniel Fait Face. Het scenario is losjes geïnspireerd op de novelle Gradiva: Ein pompejanisches Phantasiestück (1902) van de Duitse schrijver Wilhelm Jensen.
De film neemt uitgebreid de tijd om de verschillende hoofdpersonages te leren kennen. Hun uiteenlopende achtergronden en persoonlijkheden zorgen voor een boeiende, prikkelende groepsdynamiek. Daardoor zijn niet alleen de discussies aan de ontbijttafel interessant om te volgen, maar ook de alledaagse gesprekken in de hotelkamers. Juist in die kleine momenten, waarin de jongeren elkaar aftasten en hun onzekerheden soms ongewild blootleggen, schuilt een groot deel van de charme van de film.
Samen met Pierre Mazoyer koos Atlan ervoor om op locatie te filmen in Campanië, Napels en op de archeologische site van Pompeï. Haar ervaring als cameravrouw komt daarbij duidelijk van pas. Napels wordt haast een personage op zich en draagt bij aan de natuurlijke, authentieke sfeer van de film. Tegen de achtergrond van de zonovergoten stad blijft de camera dicht op de huid van de hoofdpersonages, waardoor hun innerlijke gevoelens bijna tastbaar worden.
La Gradiva is een emotioneel gelaagde langspeelfilm die oprechte, herkenbare gevoelens met veel oog voor detail in beeld brengt. Het resultaat is een film die nog lang onder de huid blijft nazinderen. De wereldpremière vond plaats op het filmfestival van Cannes, waar de prent de prestigieuze Grand Prix van de Semaine de la Critique in de wacht sleepte. Ook op het recente Film Fest Gent viel de film in de prijzen, met de Grote Prijs als bekroning. Een aanrader, als je het ons vraagt. De tijd die Atlan neemt om haar personages tot leven te wekken, is het meer dan waard.
Genre: Drama, Coming-of-age
Jaar: 2026
Regisseur: Marine Atlan
Cast: Antonia Buresi, Colas Quignard, Suzanne Gerin, Mittia Capellier-Audat
Land: Frankrijk, Italië
Speelduur: 145 minuten
