Wat is angst voor jou? Het is een schrijversprompt waar Sarah mee worstelt, net nu het antwoord zo belangrijk is voor haar toelating tot Columbia University. Die toelating vormt namelijk haar ontsnapping aan een mondain leventje in haar geboortedorpje Wardenclyffe, New York. Maar de buikspreekpop Slappy, die door haar broer Sonny en diens vriend Sam werd gevonden, kan haar nog heel wat over angst leren. Zeker met Halloween voor de deur.
Nadat de populaire Goosebumps-boekenreeks in de jaren 90 al een succesvolle televisieserie had voortgebracht, was het in 2015 tijd voor een volgende stap: het grote scherm. Zo zag de verrassend leuke Goosebumps-film het levenslicht, simpelweg Goosebumps getiteld. Drie jaar later volgde al een sequel.
Een nieuwe regisseur neemt ons mee naar een ander stadje, bevolkt door nieuwe gezichten, maar met een wel erg bekende bedreiging. Als grote ster van de eerste film mag franchise-icoon Slappy the Dummy ook in het tweede deel zijn opwachting maken. De duivelse buikspreekpop steelt opnieuw elke scène waarin hij verschijnt. Mick Wingert neemt de stemrol over van Jack Black, maar weet het personage moeiteloos naar zijn hand te zetten.
Slappy is dan misschien geen Chucky – gelukkig maar, want dit is tenslotte een kinderfilm! – maar zijn sadistische persoonlijkheid, sluwe plannetjes en duistere vaardigheden maken hem opnieuw tot een heerlijk griezelige verschijning. De pop is in topvorm en deelt zijn plezier maar al te graag met gelijkgezinden. Net als Goosebumps is ook Goosebumps 2: Haunted Halloween namelijk rijkelijk gevuld met leuke monsters, die Slappy heeft opgeroepen om hem te helpen bij het verwezenlijken van zijn snode plannen.
Welk doel? De onschuldige bevolking van een slaperig stadje een eeuwigdurende Halloween bezorgen, natuurlijk! En niemand zal hem daarbij een strobreed in de weg leggen. Niemand, behalve dan enkele kinderen en een jongvolwassene. Het zou geen Goosebumps zijn zonder een stel moedige jongeren, rollen die hier zijn weggelegd voor tiener Sarah (Madison Iseman), haar broer Sonny (Jeremy Ray Taylor) en diens vriend Sam (Caleel Harris).
De kinderen worden met zichtbaar enthousiasme vertolkt en zijn vastberaden om de pop en zijn gedrochten een halt toe te roepen, nadat de jongens Slappy per ongeluk tot leven hebben gewekt. Dat leidt tot ongewone situaties, vol spanning en dreiging, al is er uiteraard ook ruimte voor humor om het geheel wat luchtig te houden.
Alleen wordt het allemaal net iets té luchtig. Goosebumps is in de eerste plaats een griezelfilm voor kinderen, maar dat lijkt de film af en toe uit het oog te verliezen. Sarahs liefdesperikelen en schoolzorgen zouden bijvoorbeeld beter passen in een tienerfilm dan in een kinderfilm. Bovendien mist de prent de griezelcharme van de boeken, de televisiereeks en zelfs de naar franchisenormen al vrij brave eerste film. Net die griezelfactor had nochtans de grote troef van dit vervolg moeten zijn.
Als franchise wist Goosebumps altijd een aardige portie horror op kindermaat te serveren, maar in Haunted Halloween is die kindvriendelijke griezelfactor te veel verwaterd. Ondanks het uitgebreide monsterarsenaal zijn het alleen Slappy en zijn stalkerachtige fratsen die nog voor oprechte rillingen zorgen. Een gemiste kans dus, en niet de enige die de monsters laten liggen.
In tegenstelling tot de eerste film zien we hier bovendien slechts een handvol bekende gezichten uit het Goosebumps-universum terug, aangevuld met een reeks weinig overtuigende, generieke CGI-gedrochten. De nostalgische charme van het herkennen van allerlei bekende monsters ontbreekt dan ook grotendeels. Maar de grootste zonde van dit tweede deel is het verhaal, dat te veel neerkomt op een zwakke herhalingsoefening van de vorige film en te weinig een eigen identiteit ontwikkelt.
Je zult je met Haunted Halloween zeker niet vervelen als je op zoek bent naar wat familievriendelijk griezelplezier. Toch ben je met het eerste deel uit 2015 beter af.
Genre: avontuur, komedie, fantasy
Jaar: 2018
Regisseur: Ari Sandel
Cast: Wendi McLendon-Covey, Madison Iseman, Jeremy Ray Taylor, Caleel Harris
Land: Verenigde Staten
Speelduur: 90 minuten
