Matthew Morning (Théodore Pellerin) werkt in een kledingshop in Los Angeles wanneer op een dag de aanstormende popzanger Oliver (Archie – Heart of Stone – Madekwe) er met enkele van zijn bandleden binnenstapt. Terwijl anderen de muzikant meteen enthousiast omringen, zet Matthew toevallig een song op waar Oliver dol op is. De twee raken aan de praat en korte tijd later heeft Matthew een backstagepas op zak voor Olivers volgende concert.
Daar worden de twee jonge mannen hechter bevriend en ontstaat het idee dat Matthew misschien met de crew mee kan reizen om een documentaire te maken. De anderen zijn daar niet bepaald enthousiast over. Na verloop van tijd wordt de nieuwkomer echter echt onderdeel van het team totdat hij er steeds verder in doorslaat en anderen tegen zich in het harnas begint te jagen.
Dat je bepaalde beroemdheden geweldig vindt, is niet ongewoon. De meesten van ons zijn doorgaans wel fan van iemand uit de entertainmentwereld of van een sportatleet. Maar fan zijn, is een rek- en interpreteerbaar begrip want de grens tussen bewondering en obsessie is soms dunner dan je zou denken.
Er verschijnen dan ook regelmatig films waarin zo’n grensoverschrijding centraal staat, zoals The Fan (1982), Misery (1990), Swimfan (2002), Fan (2016) of meer recentelijk Sweetness (2025). De thriller Lurker gaat een vergelijkbare kant op. Net als in de genoemde prenten volgt de hoofdpersoon hier een ster en onthult hij gaandeweg steeds verontrustender kanten van zichzelf. Toch is Lurker niet helemaal met die andere voorbeelden te vergelijken.
Een groot verschil is dat je hier niet eens zo goed kunt stellen of Matthew wel daadwerkelijk een fan is. Op een bepaald moment zegt hij zelfs tegen zijn voormalige collega Jamie (Sunny – The House with a Clock in Its Walls – Suljic) dat hij dat niet is. Hij geeft de zanger wel voortdurend complimenten, maar het lijkt er vooral om te gaan dat hij zich probeert in te slijmen om de erkenning van de ster te krijgen.
Lurker vertelt het verhaal van een man die zélf bewonderd wil worden, iemand wil zijn. En dat lukt het beste door zich aan een beroemdheid vast te klampen, in de hoop dat hij daardoor zelf ook gezien wordt. Dat klinkt triest. En dat is het ook. In het begin kun je medelijden hebben met de hoofdpersoon, wanneer hij zichzelf vernedert voor een klein beetje aandacht, terwijl hij tegelijkertijd niet wil laten merken hoeveel dit voor hem betekent.
Hier had gemakkelijk een puur drama van gemaakt kunnen worden. Maar naarmate het verhaal vordert, verandert dat. Lurker wordt steeds meer een thriller wanneer de situatie escaleert. Daarmee verandert ook de hoofdpersoon. Hoe meer aandacht Matthew krijgt, hoe meer hij daarvan voor zichzelf wil hebben. Daarom begint hij jaloers over anderen te waken en probeert hij hen opzij te schuiven.
De film, die in 2025 in wereldpremière ging op het prestigieuze Filmfestival Sundance van wijlen Robert Redford, creëert hiermee intense spanning. Je vraagt je als publiek voortdurend af hoe ver de steeds gewetenlozer wordende Matthew nog zal gaan. Maar ook: hoe zullen de anderen reageren?
Aanvankelijk lijkt het een vrolijke entourage rond de zanger doch er borrelt echter veel en in feite is het slechts een kwestie van tijd voordat de – te verwachten – bom uiteindelijk barst. Je moet daarbij niet verwachten dat het hier net zo gewelddadig wordt als in de eerdergenoemde films. Daar draait het namelijk helemaal niet om.
Regisseur en scenarioschrijver Alex Russell heeft in plaats daarvan een soort psychologisch portret gemaakt, gecombineerd met een bredere beschouwing over het thema roem. Is Matthew een parasiet of heeft Oliver zijn achtervolger juist nodig? Één zaak is echter bijzonder duidelijk: Matthew heeft wel degelijk creatieve ideeën en ziet zichzelf ook als kunstenaar. Wanneer hij zichtbaar geïrriteerd zegt dat hij geen fan is, heeft dat ook veel te maken met zijn zelfbeeld.
Lurker drijft bovendien op het sterke acteerwerk van de cast. Vooral Théodore Pellerin (There’s Someone Inside your House) overtuigt als een tegelijkertijd meelijwekkend, tragisch en afschuwelijk personage dat koste wat het kost hogerop wil komen en bereid is anderen met zich mee de afgrond in te sleuren.
Concluderend: Lurker vertelt het verhaal van een jonge man die bevriend raakt met een aanstormende zanger en gaandeweg steeds geobsedeerder door hem raakt. Het resultaat is een mix van een tragisch psychologisch portret en een thriller die ook iets te zeggen heeft over de manier waarop we met beroemdheid omgaan. De film is kleinschalig, bescheiden, spannend, de moeite waard om te bekijken en bovendien uitstekend geacteerd. Dit drama is nooit te zien geweest in de Belgische bioscopen en wordt op 17 september geprojecteerd als openingsfilm van het nieuwe filmseizoen in het Gentse KASK. Een unieke gelegenheid om Alex Russells debuut op je must-see-lijstje af te vinken.
Genre: drama, thriller
Jaar: 2025
Regisseur: Alex Russell
Cast: Théodore Pellerin, Archie Madekwe, Havana Rose Liu, Sunny Suljic, Zack Fox
Land: Verenigde Staten, Italië
Speelduur: 100 minuten
