Het was te verwachten dat de gebroeders Dardennnes een sliert nationale en internationale adepten in hun kielzog zouden krijgen. Een schoolvoorbeeld hiervan is Sylvie Verheyde’s Stella, een ontroerenden en gevoelige sociale milieuschets.
Het verhaal speelt zich af in 1977. De elfjarige frèle Vlaminck groeit op in een café in hartje Parijs. De bruine kroeg heeft een vast cliënteel at grotendeels bestaat uit plaatselijke werk- en daklozen en archetype lowlifes. Haar pedagogisch weinig onderlegde ouders tonen geen medeleven wegens te benomen door hun eigen huwelijkscrisis. Hoewel ze thuis in de weg loopt, weet Stella alles over kaartspelen, vogelpik en flipperkasten. Daardoor is ze op de bourgeoisschool waar ze tegen haar zin naar toe trekt, de provinciaalse kneus. Wanneer ze op een dag Gladys, dochter van Argentijnse immigranten en de primus van de klas leert kennen, wordt ze zich bewust van haar (onschatbare) eigenwaarde.
In Stella blikt de Franse cineaste Sylvie Verheyde terug op haar eigen schooljeugd. De autobiografische input geeft de minimalistische, fijnbesnaarde en hartverwarmende artmovie een authentieke meerwaarde. Verheyde slaagt er op z’n Dardennes in om het lage, maar uit het dagelijkse leven gegrepen milieu, raak te typeren en in te zoomen op de consequenties voor ‘het kind van de rekening’.
Levendig en tegelijk suggestief is de manier waarop de regisseuse stad/platteland, hoge/lage sociale klasse en ouder/kind, tegenover elkaar plaatst. De acteerprestatie van de jonge Léora Barbara in de titelrol is adembenemend. Tijdens het Filmfestival van Gent kreeg deze teerhartige coming-of-age-parabel destijds de Sabamprijs voor het beste scenario. Tenslotte vermelden we nog dat Stella een van de laatste films is waar wijlen Guillaume Dépardieu (zoon van) aan heeft meegewerkt.
Genre: drama
Jaar: 2008
Regisseur: Sylvie Verheyde
Cast: Léora Barbara, Mélissa Rodriguès, Laëtitia Guerard
Land: Verenigde Staten
Duur: 103 minuten
