Het is wellicht Mike Verdrengh (55) die het begrip Bekende Vlaming heeft uitgevonden. Hij moet een perfect gevoel voor timing bezitten want na zijn opleiding in de studio Herman Teirlinck slaagt hij erin om werkelijk altijd op het gepaste moment op de juiste plaats op te dagen. Zoals nu als Boorman in Robbe De Herts film Lijmen/Het been.
In 1965, de échte doorbraak van de popmuziek, begint hij zijn carrière bij de radio. Hij palmt de huiskamer in met de baanbrekende en succesvolle jeugdfeuilletons Mauritius en Keromar en vertolkt een aantal rollen in de serie Made in Vlaanderen. Zijn zondagnamiddagprogramma Binnen en Buiten is legendarisch. Hij geeft de trend aan met zijn vlotte talkshows Met Mike in zee en Mike.
In 1988 schrijft hij geschiedenis wanneer hij samen met Guido Depraetere aan de slag gaat als programmadirecteur van de eerste Vlaamse commerciële zender VTM. Twee jaar geleden nam zijn carrière een andere wending met de cameo in Eric Van Looys film Shades, naast megaster Mickey Rourke. En het ziet er naar uit dat Verdrengh ook het Vlaamse filmlandschap zal hertekenen want hij vertolkt nu met brio de moeilijke rol van Boorman in de nieuwe prent Lijmen/Het Been .
Waarom aanvaardde u de rol van Boorman?
Mike Verdrengh: Het is altijd boeiend om een slecht iemand te spelen. Vele loense karaktertrekjes van Boorman vind je bij iedereen terug, en dat fascineerde me. Bovendien ben ik een erg grote fan van Elsschot. De kans om in de herfst van je loopbaan te kunnen werken met een monument als Robbe De Herte en goed acteur als Koen De Bouw en de iconen Sylvia Kristel en Willeke Van Ammelrooy, laatje niet liggen.
Bent u een grote fan van Willeke Van Ammelrooy?
Verdrengh: Absoluut, zij is het levende bewijs dat een acteur beter wordt met het verstrijken van de jaren. Dat is het leuke aan dit vak, zeker bij Willeke. Ze is ook mooier geworden. Dat lichaam zal niet hetzelfde meer zijn, neem ik aan, al weet ik dat niet, maar dat is totaal onbelangrijk. Zij is écht een schone en wijze vrouw. En dat komt omdat zij meer dan veertig films heeft gedraaid. Haar immense ervaring in dit toch wel apart beroep, dat voel je.
Hoe kruipt u in de huid van zo’n overweldigend en dominant personage?
Verdrengh: Je bouwt die figuur op door te putten uitje ervaringen, observaties en registraties uitje verleden. Zo vond ik dat ik best een paar kilootjes mocht verdikken om Boorman meer uitstraling te bezorgen. Ik begon bewust liters zwaar Engels bier te drinken. Goede boter, frieten en mayonaise verorberde ik met smaak. Aan het einde van de film was Verdrengh maar eventjes 15 kilo zwaarder geworden en was mijn fysiek totaal om zeep. Ik zat écht in het rood. Ik kuur ondertussen al maanden maar ik ben er nog lang niet.
U rukt op in het filmwereldje. Aanvaarden de acterende collega ’s dat zo maar?
Verdrengh: Ik weet dat er vooroordelen over mij bestaan en dat er vragen rijzen waarom ik na een indrukwekkende carrière ook nog in hun vijver wil komen zwemmen. Op de set werd ik echter vrij snel aanvaard. De eerste dagen kwam ik moeilijk op dreef maar Jan Decleir gaf me moed door de opmerking dat de eerste dagen toch altijd voor den bak zijn.
Is acteren uwware passie?
Verdrengh: Het is leuk dat ik op mijn leeftijd nog aan de bak kom als acteur, maar mijn ware passies zijn golf, een interessant gesprek, lekker gaan eten, lezen… kortom goed leven.
Roland Lomme start binnenkort met een nieuw tv-station. Hebt u daarvoor contact met hem?
Verdrengh: Natuurlijk zijn er contacten, we kennen elkaar dertig jaar. Maar tot nu toe is er nog niets concreets. We hebben dus geen gezamenlijk plan om dit station uit te bouwen.
U bent nog gebonden door uw contract met VTM?
Verdrengh: Het contract met VTM loopt tot 21 maart 2001. En ik zal dat contract perfect en in eer en geweten nakomen en dat kruis dragen tot aan de laatste statie. Ik heb zeker zin om nog sterk geprofileerde projecten uit te werken. Misschien met Roland Lommé. Misschien stap ik wel in de boot met Gaby (Feyaerts, toenmalige directrice informatie bij VTM —red.). Ik , weet dat zij ook nog wat in haar marge heeft. Eén ding is zeker: het zal altijd met Guido Depraetere zijn.
