Na zijn wisselend succesvolle Amerikaanse zijstapje (met onder andere Dangerous liaisons, The Grifters, Accidental Hero en The Hi-Lo Country} keerde Stephen Frears, één van de Britse specialisten van grauwe marginale drama’s, met Dirty Pretty Things terug naar zijn roots.
Frears gidst je door de ogen van Senay en Okwe – 2 illegale immigranten – niet doorheen het toeristisch fel gesmaakte kosmopolitische en swingende Londen, maar drukt je daarentegen weinig subtiel met de neus op de bodem van een excentrieke smeltkroes. Okwe, een Nigeriaanse doktor met een duister verleden, komt aan de kost als taxichauffeur én als nachtreceptionist in een bedenkelijk hotelletje. Daar heeft hij een nauw contact uitgebouwd met Senay, een trotse Turkse poetsvrouw zonder papieren. Om te overleven, delen ze samen een klein optrekje. Het buitenissige paar wordt door de overheden kort op de hielen gezeten en leeft daardoor een paranoïde bestaan. Wanneer er tijdens een helse nacht een vreemde smurrie uit een hoteltoilet pruttelt en Okwe het probleem tracht op te lossen, komt hij tot een onthutsende vaststelling. Door dit ‘organisch’ voorval en de precaire houding van de hotelmanager, raken beide illegalen verwikkeld in een uitstekend georganiseerd netwerk van organentrafiek. Clandestiene en geld behoevende arbeiders worden onder druk gezet om een vitaal orgaan af te staan in ruil voor valse papieren en een smak geld. Minutieus ontrafelt de pientere Okwe de mensonterende en wraakroepende misdaadorganisatie, maar moet daardoor noodgedwongen ook zijn ware identiteit prijsgeven. Wanneer het in het nauw gedreven duo zélf slachtoffer wordt van het snij-en- verwijder-bedrijf, werkt het een vernuftig plan uit om de onbetrouwbare Sneaky zelf een oor aan te naaien.
Dirty Pretty Things is een opmerkelijke sfeer- en stijlvolle dramatische thriller met een sociaal en politieke ondertoon die de weinig frisse onderbuik blootlegt van een Londen zoals het nooit wordt beschreven in aanlokkelijke citytrip-brochures. Het feit dat deze donkere vivisectie wordt beleefd door illegale immigranten, geeft deze genreprent een niet conventionele subcontext. Jammer dat het bonte en soms grappige (de Jezus/Mohammed-scène is ad rem) scenario wat rommelig oogt en af en toe enkele ongeloofwaardigheden bevat. Audrey Tautou daarenboven straalt te veel ‘distinctie’ uit om als een geloofwaardige Turkse asielzoekster/ werkvrouw geloofwaardig over te komen.
Genre: misdaad, drama, thriller
Jaar: 2002
Regisseur: Stephen Frears
Cast: Chiwetel Ejiofor, Audrey Tautou, Sophie Okonedo
Land: Verenigd Koninkrijk
Speelduur: 97 minuten
