Bij het verwerken van een trauma ontstaat soms de behoefte om je even volledig terug te trekken. Het is precies die drang die de avontuurlijke Sasha naar het Wandarra National Park in Australië voert – een plek waar ze tot rust hoopt te komen, ver weg van alles en iedereen. Of toch bijna iedereen. Een jager met een voorliefde voor kat-en-muisspelletjes heeft haar namelijk in het vizier gekregen. Al zal Sasha zich niet zomaar laten vangen door deze maniak…
Met het kortverhaal The Most Dangerous Game (ook verschenen onder de titel The Hounds of Zaroff) populariseerde Richard Connell in 1924 het concept van de fictieve mensenjacht. Sindsdien blijft de lijst van werken binnen dit genre elk jaar groeien – zoals ook het geval is met de recente Netflix-titel Apex.
Bergbeklimster en allround adrenalinejunkie Sasha (Charlize Theron) ruilt na een compleet misgelopen expeditie de Noorse bergen in voor de Australische wildernis. Vastbesloten om zich te herbronnen en haar trauma achter zich te laten, trekt ze echter al snel de verkeerde aandacht.
Aanvankelijk lijkt een groep boertige, luidruchtige macho’s haar avontuur te verstoren, maar al snel blijkt het echte gevaar uit een andere hoek te komen. De op het eerste gezicht sympathieke Ben (Taron Egerton) ontpopt zich als een gevaarlijke seriemoordenaar met een voorliefde voor rituele jacht. Nadat hij haar een kleine voorsprong heeft gegeven, zet hij – gewapend met een kruisboog – de achtervolging in.
Wat volgt, is een intense en spannende tocht langs rivieren en door kloofspleten, met jager en prooi in de hoofdrol. Het mag gerust een vrij gelijkopgaande strijd genoemd worden. Charlize Theron zet Sasha neer als een gedreven vrouw: slim, snel en niet vies van een uitdaging. Taron Egerton portretteert Ben dan weer als een speelse, maar compleet doorgedraaide killer: sadistisch en genadeloos, gewapend met een arsenaal aan onconventionele, maar bijzonder creatieve technieken.
Een prooi in de val lokken gaat natuurlijk makkelijker met het juiste lokaas, al lijkt het erop dat Ben zelden een zo weerbarstig doelwit heeft gehad als Sasha. Ze is volledig voorbereid op de wilde natuur om haar heen: lichaam en geest zijn tot in de puntjes getraind. Na het ongeluk waarmee de film suspensevol opent, wordt al snel duidelijk dat ze gehard is.
Ondertussen valt er ook visueel heel wat te genieten. De jungle is een streling voor het oog, nog versterkt door een sfeervolle muziekscore. In sommige scènes voelt het zelfs alsof je slechts een warme voice-over verwijderd bent van indrukwekkende natuurdocumentairebeelden, zo sterk is de visuele presentatie.
Die rust maakt echter snel plaats voor intensiteit wanneer de soundtrack aanzwelt en de spanning wordt opgedreven. Op audiovisueel vlak valt er dan ook weinig aan te merken op de film.
Op narratief gebied ligt dat net iets anders. Films rond mensenjacht blinken zelden uit in originaliteit en het concept laat weinig ruimte voor vernieuwing – iets waar ook Apex niet aan ontsnapt. Het is een onderhoudende wegkijker, maar door de eerder oppervlakkige personages en het gebrek aan echte vernieuwing blijft hij niet lang nazinderen.
Daarnaast is het jammer hoe vaak zowel prooi als jager de bovenhand krijgt, om die vervolgens weer te verliezen louter om het plot vooruit te stuwen. Dat voelt geforceerd en haalt soms de spanning onderuit. Maar goed, de jacht op de kijker heeft Netflix – gezien het blijvende succes van de streamer – duidelijk al gewonnen.
Genre: actie, thriller
Jaar: 2026
Regisseur: Baltasar Kormákur
Cast: Charlize Theron, Taron Egerton, Eric Bana, Bessie Holland
Land: Canada, Australië, Verenigde Staten, IJsland
Speelduur: 95 minuten
