Een speciale vertoning in Cannes, gevolgd door een selectie voor de hoofdcompetitie van Annecy, bleek de voorbije jaren een succesvol recept voor een aantal animatiefilms. Denk maar aan het Oscar-genomineerde Little Amélie of Flow, de Letse animatiefilm die uiteindelijk met de hoofdprijs aan de haal ging bij de Academy Awards. Of ook Lucy Lost dat traject zal volgen, weten we binnen enkele maanden, maar zelfs in een jaar met sterke concurrenten als Toy Story 5, The Forgotten Island, Iron Boy en het nog te verschijnen Wildwood rekenen we het langspeeldebuut van Olivier Clert alvast tot de kanshebbers op een Oscarnominatie.
De Franse regisseur verdiende eerder al zijn sporen met zijn creatieve advieswerk voor de Netflix-productie Klaus en het uittekenen van de storyboards voor het eerder genoemde Little Amélie. Vooral dat laatste is duidelijk merkbaar in de visuele stijl, al valt ook de invloed van het Japanse Studio Ghibli niet te ontkennen. Het titelpersonage Lucy zou met haar avontuurlijke uitstraling zo het zusje kunnen zijn van Kiki uit Kiki’s Delivery Service.
Voor het verhaal vond Clert inspiratie bij Listen to the Moon van Michael Morpurgo, een Britse auteur wiens werk met onder meer War Horse, When the Whales Came en Kensuke’s Kingdom al verschillende keren werd verfilmd.
Lucy Lost neemt ons mee naar de afgelegen Scilly-eilanden in 1915. Terwijl de Eerste Wereldoorlog volop woedt op het Europese vasteland, neemt ook ver van de frontlinies de onrust geleidelijk toe. Vooral de elfjarige Lucy (Charlie Rosenzweig), een mysterieus meisje, baart de eilandbewoners zorgen. Zowel haar ouders, Mary (Jessica Monceau) en Jim (Quentin Faure), als haar grote broer Alfie (Zach Valentin-Dattas) proberen het meisje, dat door sommigen voor een heks wordt gehouden, af te schermen van de buitenwereld. Om te herstellen van een ongeval brengt Lucy, die geregeld hallucineert, hele dagen thuis door. Haar enige gezelschap is Milly, een denkbeeldige vriendin die ze zelf tot leven wekt en die eveneens wordt ingesproken door Rosenzweig.
Geen slechte plek om je tijd door te brengen, tenminste als je afgaat op de prachtig vormgegeven landschappen in Lucy Lost. De personages zelf zijn eenvoudiger getekend en sluiten nauw aan bij de tweedimensionale Japanse anime, maar bewegen zich door een wereld waarin de lokale fauna en flora baden in een kleurenpracht van groen, geel en blauw. Het resultaat is een sfeervol geschilderde omgeving die de afgelegen eilanden en hun natuurlijke schoonheid alle recht aandoet.
Zowel het verhaal als de prachtige muziek van Anne-Sophie Versnaeyen komt ingetogen op gang. Naarmate de film vordert, wordt de orkestratie voller en ontvouwt zich een verhaal dat steeds meer lagen en nuances krijgt. De jongste kijkers zullen er wel hun aandacht bij moeten houden, want Clert en co-scenariste Helen Blakeman kiezen niet voor een strikt lineaire vertelling. Door het verhaal op te splitsen en verschillende perspectieven met elkaar te verweven, onthult Lucy Lost zijn geheimen stukje bij beetje.
Het resultaat is een evenwichtige, emotionele animatiefilm die een zwaar onderwerp met de nodige lichtheid benadert en waarin de verschillende verhaallijnen uiteindelijk mooi samenkomen.
Genre: avontuur, animatie, drama, familie, fantasy
Regisseur: Olivier Clert
Cast: Charlie Rosenzweig, Jessica Monceau, Quentin Faure, Zach Valentin-Dattas
Jaar: 2026
Land: Frankrijk
Speelduur: 85 minuten
