Charline Bourgeois-Tacquet (Les Amours d’Anaïs) neemt ons in La Vie D’Une Femme fragmentarisch mee door het leven van Gabrielle (Léa Drucker), een gerenommeerd kaakchirurg van middelbare leeftijd die gespecialiseerd is in gezichtsreconstructies. Haar huwelijk met Henri (Charles Berling) brokkelt langzaam af en haar moeder (Marie-Christine Barrault) begint de eerste tekenen van Alzheimer te vertonen, terwijl Gabrielle zich volledig aan haar veeleisende job wijdt. Samen met haar assistent Kamyar (Laurent Capelluto) runt ze de afdeling en bereidt ze de verhuis van de dienst naar een andere vleugel van het noodlijdende staatshospitaal voor.
Tijdens haar werkzaamheden wordt ze gevolgd door Frida (Mélanie Thierry). De tien jaar jongere schrijfster doet research voor een toekomstig boek met Gabrielle, of een literaire variant van haar, als centrale figuur. Geleidelijk aan wordt Frida verliefd op Gabrielle en na enige terughoudendheid ontspint zich een relatie tussen de twee. Alleen staan beide vrouwen anders in het leven en hebben ze verschillende verwachtingen en ritmes.
De sterkhouder van La Vie D’Une Femme is Léa Drucker (vorig jaar ook al sterk in Dossier 137 en L’Intérêt d’Adam). Zij weet zowel de hectiek als de verlangens van Gabrielle overtuigend neer te zetten. Het personage van Mélanie Thierry kan je daarentegen bezwaarlijk als haar uitgediepte evenknie beschouwen en blijft steken in een eendimensionale voorstelling van een vrijgevochten vrouw.
La Vie D’Une Femme is een conventionele weergave van een leven in crisis, waarbij de pijlers één voor één onderuit worden gehaald. Alleen kiezen Bourgeois-Tacquet en haar coscenariste Fanny Burdino ervoor om dit te visualiseren in elf afzonderlijk aangekondigde hoofdstukken. Die breken eerder het ritme dan dat ze voor een meerwaarde zorgen en zijn bovendien niet allemaal even sterk of diepgaand.
De ziekenhuissequenties primeren daarbij en dragen onze voorkeur weg, al zijn ze verre van vernieuwend. Ze schetsen vooral de typische bureaucratische problemen die we ook uit andere films en documentaires kennen. De liefdesaffaire schuurt daarentegen gevaarlijk dicht tegen het sentimentele aan. Visueel verloopt het allemaal volgens het boekje en is er weinig dat er echt uitspringt.
In de derde en meest overtuigende acte, wanneer Gabrielle tijdens een conferentie spreekt over het opnieuw schenken van een menselijk gelaat, wordt duidelijk dat dit over veel meer gaat dan enkel haar patiënten. Ook Gabrielles eigen leven is aan reconstructie toe. La Vie D’Une Femme vormt zo uiteindelijk het portret van een vrouw die haar eigen behoeften onder ogen moet zien en opnieuw moet leren verkennen: zaken die ze tot dan toe heeft geminimaliseerd en verwaarloosd.
Genre: drama
Jaar: 2026
Regisseur: Charline Bourgeois-Tacquet
Cast: Léa Drucker, Mélanie Thierry, Charles Berling, Laurent Capelluto
Land: Frankrijk, België
Speelduur: 98 minuten
