Met Little Trouble Girls (originele titel Kaj Ti Je Deklica) maakt de Sloveense regisseuse Urška Djukić een indrukwekkend speelfilmdebuut dat zich moeiteloos onderscheidt binnen het coming-of-agegenre. Waar veel films over adolescentie kiezen voor uitgesproken conflicten of dramatische wendingen, zoekt Djukić juist de kracht van het alledaagse op. Ze toont de verwarrende overgang van kindertijd naar volwassenheid niet als een reeks grote gebeurtenissen, maar als een subtiel proces waarin verlangens, onzekerheden en sociale verwachtingen langzaam vorm krijgen. Dat levert een ingetogen drama op dat minder draait om het verhaal zelf dan om de emotionele ervaring van de hoofdpersoon.
Djukić bewijst zich direct als een filmmaker met een uitgesproken eigen stijl. Haar regie is observerend en terughoudend. Ze vertrouwt erop dat beelden en stiltes vaak meer zeggen dan dialogen. Die keuze werkt bijzonder goed, omdat de prent voortdurend dicht op de huid van de hoofdpersoon blijft. De camera registreert aarzelende blikken, kleine gebaren en ongemakkelijke stiltes met een opmerkelijke gevoeligheid. Daardoor ontstaat een geloofwaardig portret van een meisje dat haar plaats probeert te vinden in een wereld waarin religie, groepsdruk en ontluikende seksualiteit voortdurend met elkaar botsen.
Visueel is Little Trouble Girls vrij sterk. De sfeervolle cinematografie maakt veel gebruik van natuurlijk licht en zorgvuldig gekadreerde composities die de kwetsbaarheid van de personages benadrukken. De beeldtaal is nooit opzichtig, maar ondersteunt voortdurend de innerlijke ontwikkeling van de hoofdpersoon. Ook het sobere geluidsontwerp draagt daaraan bij: stilte krijgt een betekenisvolle functie en voorkomt dat emoties overdreven worden aangezet. Djukić kiest consequent voor subtiliteit, waardoor de film een bijna tastbare intimiteit krijgt.
De grootste kwaliteit van dit langspeelfilmdebuut schuilt in de manier waarop het de complexiteit van adolescentie weet te verbeelden zonder terug te vallen op clichés. De onzekerheid over het eigen lichaam, de behoefte om erbij te horen en de verwarring over opkomende verlangens worden met veel nuance weergegeven. De jonge niet-professionele cast speelt daarbij een belangrijke rol. De acteerprestaties ogen opvallend natuurlijk en geven de personages een geloofwaardigheid die de emotionele impact van de film vergroot.
Toch is Little Trouble Girls niet zonder tekortkomingen. Djukić kiest voor een uiterst langzaam verteltempo dat veel geduld vraagt. Sommige scènes lijken vooral bedoeld om sfeer te creëren en voegen inhoudelijk weinig toe aan de ontwikkeling van het verhaal. Daardoor verslapt de spanningsboog af en toe en dreigt de prent soms in herhaling te vallen. Ook blijven enkele nevenpersonages schetsmatig. Hun aanwezigheid ondersteunt weliswaar de ontwikkeling van de hoofdpersoon, maar hun eigen drijfveren worden nauwelijks uitgewerkt, waardoor sommige onderlinge relaties minder gelaagd aanvoelen dan ze hadden kunnen zijn.
Daarnaast zal de sterk impliciete vertelwijze niet iedere kijker aanspreken. Djukić legt weinig uit en laat veel over aan interpretatie. Dat getuigt van vertrouwen in haar publiek en past bij de artistieke ambitie van de film, maar maakt Little Trouble Girls minder toegankelijk voor wie een duidelijke verhaallijn of een klassieke dramatische opbouw verwacht. Djukić kiest consequent voor suggestie boven explicatie en voor emotionele nuance boven narratieve duidelijkheid.
Juist die compromisloze aanpak maakt Little Trouble Girls uiteindelijk tot een van de interessantste debuten van de afgelopen jaren. Urška Djukić laat zien dat zij beschikt over een sterke visuele signatuur en een scherp inzicht in de psychologische complexiteit van opgroeien. Hoewel het trage tempo en de minimale plot niet iedereen zullen overtuigen, wegen de filmische kwaliteiten zwaarder dan de tekortkomingen. Little Trouble Girls is een ingetogen, intelligente en visueel rijke film die de kijker niet overspoelt met emoties, maar deze langzaam laat binnendringen. Het is een debuut dat nieuwsgierig maakt naar alles wat Djukić hierna zal maken.
Genre: coming-of-age, drama
Jaar: 2025
Regisseur: Urška Djukić
Cast: Jara Sofija Ostan, Mina Švajger, Saša Tabaković, Nataša Burger
Land: Slovenië, Italië, Kroatië, Servië
Speelduur: 89 minuten
